Ponad połowa osób niewidomych i słabowidzących odczuwa realny lęk przed podróżami koleją. Jak wynika z najnowszego raportu Royal National Institute of Blind People, źródłem tych obaw jest przede wszystkim zawodność systemu asysty pasażerskiej oraz brak pewności, iż pomoc faktycznie będzie dostępna wtedy, gdy jest najbardziej potrzebna.
Badania pokazują, iż zdecydowana większość osób z dysfunkcją wzroku nie może polegać na pracownikach kolei w zakresie informacji i wsparcia. Wielu pasażerów, mimo wcześniejszej rezerwacji asysty, nie jest witanych na stacjach przez personel. W praktyce oznacza to stres, dezorientację oraz ryzyko utraty przesiadek, a w konsekwencji także dodatkowe koszty, które trudno później odzyskać.
Niepokój budzi również brak jasnej komunikacji w trakcie podróży. Osoby niewidome i słabowidzące często nie mają pewności, czy zostaną poinformowane o zmianie trasy lub stacji docelowej pociągu. W sytuacjach nagłych muszą samodzielnie szukać pomocy, co na dużych i zatłoczonych dworcach bywa szczególnie trudne.
Raport zwraca także uwagę na kwestie bezpieczeństwa fizycznego. Dla wielu pasażerów z utratą wzroku poważnym problemem jest luka pomiędzy krawędzią peronu a pociągiem. Trudności z bezpiecznym wejściem do wagonu mogą prowadzić do groźnych wypadków i urazów, a w skrajnych przypadkach choćby do tragedii.
Eksperci RNIB podkreślają, iż podróże koleją są dla osób niewidomych i słabowidzących pełne barier na każdym etapie. Problemy zaczynają się już przy zakupie biletów, który często wymaga korzystania z niedostosowanych biletomatów, aplikacji lub stron internetowych. Na stacjach przeszkodą są nieczytelne oznaczenia, brak dostępnych informacji oraz trudności w samodzielnym dotarciu do peronów, wagonów czy udogodnień takich jak toalety. Dodatkowym wyzwaniem są niskiej jakości komunikaty głosowe, które nie zawsze są zrozumiałe.
Autorzy raportu zwracają uwagę, iż wiele osób z dysfunkcją wzroku wciąż woli kupować bilety bezpośrednio u pracownika w kasie, ponieważ daje to większe poczucie bezpieczeństwa i możliwość uzyskania jasnych informacji. Jednocześnie badani wskazują, iż znaczną poprawę komfortu podróży przyniosłyby proste rozwiązania infrastrukturalne, takie jak dotykowe i kontrastowe ścieżki prowadzące do kluczowych punktów na stacjach.
RNIB apeluje do rządu Wielkiej Brytanii oraz instytucji odpowiedzialnych za transport kolejowy, aby kwestie dostępności stały się integralną częścią planowanych reform kolei. Zdaniem organizacji, prace nad nowym modelem zarządzania koleją to moment, w którym potrzeby osób niewidomych i słabowidzących powinny zostać uwzględnione od samego początku, a nie traktowane jako dodatek. Raport jasno pokazuje, iż bez systemowych zmian podróże pociągiem dla tysięcy pasażerów przez cały czas będą źródłem stresu i zagrożeń zamiast wygodnym środkiem transportu.
Źródło: RNIP
