Niewłaściwy stan zdrowia jamy ustnej może zwiększać ryzyko rozwoju demencji nie tylko poprzez mechanizmy biologiczne, ale również społeczne – wynika z analiz zespołu badaczy z Institute of Science Tokyo (Science Tokyo). Na podstawie najnowszych badań epidemiologicznych naukowcy wywnioskowali, iż trudności z jedzeniem i mówieniem mogą być niedocenianymi czynnikami zwiększającymi ryzyko izolacji społecznej, a tym samym – pośrednio nasilającymi ryzyko otępienia. Co więcej, w badaniu wykazano, iż zły stan zdrowia jamy ustnej jest silnym predyktorem utraty masy ciała u osób starszych.
Przy braku odpowiedniej profilaktyki – zarówno domowej, jak i profesjonalnej – zdrowie jamy ustnej pogarsza się wraz z wiekiem. Występujące często u seniorów utrata zębów, osłabienie mięśni żucia czy suchość w jamie ustnej mogą istotnie zaburzać podstawowe funkcje, takie jak mowa, spożywanie posiłków czy artykulacja. Choć dzięki postępom nowoczesnej stomatologii większość tych problemów można skutecznie kontrolować, zaniedbania w tym obszarze mogą sprzyjać rozwojowi poważnych schorzeń ogólnoustrojowych.
Liczne badania naukowe wskazują na związek pomiędzy złym stanem zdrowia jamy ustnej a demencją. Mechanizmy leżące u podstaw tej relacji nie zostały jednak jak dotąd jednoznacznie wyjaśnione – nie wiadomo bowiem, które z tych zaburzeń jest przyczyną, a które skutkiem. Dotychczasowe prace koncentrowały się głównie na aspektach stricte biologicznych, takich jak wpływ przewlekłego stanu zapalnego czy bakterii jamy ustnej na mózg i układ odpornościowy. Znacznie rzadziej analizowano społeczne konsekwencje zaburzeń funkcji jamy ustnej oraz ich potencjalny udział w procesach neurodegeneracyjnych.
Nowe spojrzenie: znaczenie czynników społecznych
W odpowiedzi na te luki badawcze zespół kierowany przez prof. Juna Aidę z Zakładu Stomatologii Zdrowia Publicznego Graduate School of Medical and Dental Sciences w Science Tokyo przeprowadził przegląd piśmiennictwa, obejmujący najnowsze badania epidemiologiczne.
Praca – opublikowana 18 października 2025 r. w artykule „Oral Health and Dementia: Causal Inference and Theoretical Mechanisms” na łamach „Journal of Dental Research” – syntetyzuje aktualne osiągnięcia w tym zakresie i porządkuje zarówno teoretyczne, jak i metodologiczne aspekty związku pomiędzy zdrowiem jamy ustnej a demencją.
Autorzy zauważyli, iż wiele badań zakłada dwukierunkową relację między tymi zjawiskami i opiera się na powtarzanych pomiarach w czasie w celu ustalenia kierunku zależności. Jednocześnie często pomijano ocenę funkcji poznawczych sprzed pierwszego pomiaru, mimo iż czynnik ten może wpływać na ryzyko pogorszenia stanu jamy ustnej w starszym wieku i pełnić rolę istotnej zmiennej zakłócającej. W przeglądzie uwzględniono również badania, które w bardziej rygorystyczny metodologicznie sposób próbowały rozwiązać ten problem.
Kluczowym wnioskiem zespołu jest wskazanie trudności z jedzeniem i mówieniem jako potencjalnych mechanizmów pośrednich. Jak podkreśla prof. Aida, funkcje te mają wyraźny wymiar społeczny – ułatwiają interakcje międzyludzkie i przeciwdziałają izolacji. – Jeśli spojrzymy na wielopoziomowe, bezpośrednie i pośrednie mechanizmy prowadzące do demencji w ciągu całego życia, można przypuszczać, iż zły stan zdrowia jamy ustnej zwiększa ryzyko demencji właśnie poprzez nasilenie izolacji społecznej wynikającej z problemów z jedzeniem i mówieniem – wyjaśnia badacz.
Zdrowie jamy ustnej, masa ciała i funkcjonowanie ogólne
Uzupełnieniem przeglądu literatury było sześcioletnie badanie obejmujące ponad 3 000 starszych Japończyków, którego celem było wyjaśnienie związku między tzw. kruchością jamy ustnej (oral frailty) a utratą masy ciała. Wyniki – opublikowane 16 sierpnia 2025 r. również w „Journal of Dental Research” – wykazały, iż spośród składowych kruchości jamy ustnej – takich jak suchość w ustach czy braki zębowe – to właśnie trudności w żuciu najsilniej prognozowały spadek masy ciała.
Łącznie uzyskane dane potwierdzają, iż konsekwencje złego stanu zdrowia jamy ustnej wykraczają daleko poza obszar stomatologii. – Nasze prace dostarczają istotnych dowodów na to, iż zdrowie jamy ustnej wpływa nie tylko na zęby i błonę śluzową, ale także na funkcjonowanie mózgu, stan odżywienia oraz aktywność społeczną – podsumowuje prof. Aida.
Autorzy podkreślają, iż dalsze badania są niezbędne, aby lepiej zrozumieć te złożone zależności i opracować skuteczne strategie profilaktyczne i terapeutyczne.
Źródła: https://www.isct.ac.jp
https://journals.sagepub.com
– Musimy zdawać sobie sprawę, iż pacjenci w wieku senioralnym często mają ograniczone funkcje poznawcze, np. niedosłyszą. Lekarz dentysta musi umieć skutecznie komunikować się z takimi pacjentami. Często wymagają oni większej empatii, dłuższego czasu poświęconego na rozmowę, przekazywanie zaleceń i instrukcji – mówi o pracy z osobami w podeszłym wieku prof. Agnieszka Mielczarek, kierownik Zakładu Stomatologii Zachowawczej WUM, konsultant krajowy w dziedzinie stomatologii zachowawczej z endodoncją.
