Eastman Institute for Oral Health (EIOH) – działający w ramach University of Rochester – otrzymał grant w wysokości 2,91 mln dolarów od National Institute of Dental and Craniofacial Research (NIDCR). Środki te zostaną przeznaczone na badania mające na celu lepsze zrozumienie przyczyn niepowodzeń leczenia implantologicznego oraz opracowanie skutecznych strategii ich zapobiegania.
Implanty zębowe stanowią we współczesnej stomatologii sprawdzoną i bezpieczną metodę uzupełniania braków w naturalnym uzębieniu. Jak podkreślają beneficjenci grantu – naukowcy z EIOH – z tej formy leczenia z bardzo dobrymi efektami korzystają miliony pacjentów na całym świecie.
Jednocześnie, wraz z rosnącą liczbą wszczepianych implantów oraz wydłużającą się długością życia pacjentów, coraz częściej obserwuje się powikłania, w tym periimplantitis – chorobę zapalną tkanek okołowszczepowych, prowadzącą do utraty kości i w konsekwencji do niepowodzenia terapii.
Czynniki biologiczne i materiałowe pod lupą naukowców
Jak powiedział cytowany w komunikacie prof. Tom Diekwisch – lekarz dentysta, kierownik Katedry Nauk Jamy Ustnej i Czaszkowo-Twarzowych w EIOH – problem ten dotyczy codziennej praktyki klinicznej wielu stomatologów. – Choć implanty znacząco zmieniły standardy leczenia stomatologicznego, wciąż nie w pełni poznano mechanizmy odpowiedzialne za ich niepowodzenia. Nowy projekt badawczy ma przybliżyć środowisko naukowe do znalezienia trwałych i skutecznych rozwiązań w tym zakresie – podkreślił.
Zespół badawczy przeanalizuje szereg potencjalnych czynników ryzyka, takich jak przewlekły stan zapalny, odkładanie się płytki bakteryjnej, zmiany w strukturze tkanek okołowszczepowych oraz mikroskopijne cząstki uwalniane z tytanowych implantów w trakcie ich wieloletniego użytkowania. Wstępne wyniki już przeprowadzanych badań wskazują, iż czynniki te mogą zaburzać równowagę biologiczną kości wokół implantu i inicjować niekorzystne reakcje organizmu.
Nowe perspektywy dla długoterminowego sukcesu leczenia
Badacze skoncentrują się również na roli naturalnych procesów biologicznych organizmu w rozwoju niepowodzeń implantologicznych oraz na możliwości ich modulowania w celu ochrony kości i tkanek miękkich. Celem jest opracowanie rozwiązań, które pozwolą zwiększyć trwałość implantów i zmniejszyć ryzyko powikłań.
Jak zaznaczył prof. Eli Eliav – dyrektor Eastman Institute for Oral Health – nadrzędnym celem badań jest przełożenie odkryć naukowych na realne korzyści dla pacjentów. – Oczekujemy, iż projekt przyczyni się do poprawy długoterminowych wyników leczenia implantologicznego, ograniczenia liczby zabiegów reimplantacji, obniżenia kosztów opieki zdrowotnej oraz poprawy jakości życia pacjentów – szczególnie osób starszych i obciążonych chorobami ogólnoustrojowymi – podkreślił.
Źródło: https://www.urmc.rochester.edu
Jakiego rodzaju niepożądane reakcje tkanek sąsiadujących z implantem może, a choćby powinien przewidzieć lekarz dentysta? – Przede wszystkim musimy brać pod uwagę odpowiedź organizmu na obecność ciała obcego, jakim tak naprawdę jest implant – mówi lek. stom. Wojciech Ryncarz, Master of Science w dziedzinie Implantologii Stomatologicznej na Uniwersytecie we Frankfurcie, absolwent Studium Podyplomowego Kois Center w Seattle, jeden z pionierów leczenia implantoprotetycznego w Polsce oraz członek-założyciel Polskiej Akademii Stomatologii Estetycznej (PASE).
