Przeżyła 117 lat, ale naukowców najbardziej zainteresowało coś innego: dlaczego przez tak długi czas nie rozwinęły się u niej niektóre poważne choroby?
Maria jadła dużo ryb, używała oliwy z oliwek, nie paliła i nie piła alkoholu. Przez ostatnie dziesięć lat życia codziennie zjadała trzy kubeczki jogurtu naturalnego.
Lubiła książki, muzykę, pracę w ogrodzie i spacery. Pozostawała aktywna tak długo, jak pozwalały jej siły.
Urodziła się 4 marca 1907 roku. Przeżyła dwie wojny światowe, pojawienie się telewizji i rozwój internetu. Doświadczyła również bolesnych strat osobistych, w tym śmierci syna.
Z wiekiem pojawiły się problemy ze stawami, słuchem i chodzeniem. Nie rozwinęły się jednak u niej demencja, nowotwór ani choroba serca. W wieku 113 lat przeżyła również zakażenie koronawirusem.
Chciała, aby naukowcy spróbowali wyjaśnić, dlaczego jej organizm tak długo zachowywał względnie dobrą sprawność. Gdy miała 116 lat, pobrano od niej próbki krwi, śliny i kału.
Wyniki opublikowano we wrześniu 2025 roku. Badacze opisali korzystne cechy genetyczne, dobre wartości cholesterolu, kilka oznak przewlekłego stanu zapalnego oraz zaskakująco sprawny układ odpornościowy.
Zwrócili też uwagę na mikrobiotę jelitową. Pod pewnymi względami przypominała tę spotykaną u młodszych osób i zawierała stosunkowo dużo bifidobakterii.
Czy tajemnica tkwiła w jogurcie? Mógł mieć znaczenie dla bakterii jelitowych, ale nie wyjaśniał wszystkiego. Prawdopodobnie ważne było współdziałanie genów, diety, ruchu i warunków życia.
Niektóre pomiary chemicznych cech DNA wskazywały na wiek biologiczny niższy o około 23 lata od metrykalnego. Jednocześnie jej organizm wykazywał wyraźne oznaki starzenia.
Maria zmarła we śnie 19 sierpnia 2024 roku, mając 117 lat i 168 dni. Była wówczas najstarszą oficjalnie uznaną żyjącą osobą na świecie.
Jej historia nie jest gotową receptą na długowieczność. Dostarcza jednak naukowcom ważnych wskazówek dotyczących pytania, jak żyć dłużej i zachować zdrowie na dłużej.
