Choć ból w obrębie twarzy i jamy ustnej należy do najbardziej uciążliwych dolegliwości stomatologicznych, dostęp do specjalistycznego leczenia w wielu krajach pozostaje ograniczony. Najnowsze analizy wskazują, iż liczba lekarzy zajmujących się leczeniem bólu orofacjalnego w Stanach Zjednoczonych jest niewystarczająca w stosunku do potrzeb zdrowotnych pacjentów. Niedobór specjalistów może prowadzić do opóźnień diagnostycznych oraz mniej skutecznego leczenia przewlekłego bólu w obrębie jamy ustnej i twarzy.
Analiza rozmieszczenia specjalistów leczenia bólu orofacjalnego w USA wykazała znaczne dysproporcje między poszczególnymi regionami kraju. Ponadto, według dostępnych danych, w kraju liczącym ponad 330 milionów mieszkańców pracuje jedynie 531 specjalistów tej dziedziny.
Oznacza to, iż liczba specjalistów leczenia bólu orofacjalnego jest wyraźnie niższa niż w przypadku innych specjalizacji stomatologicznych, takich jak ortodoncja czy protetyka. Może to przekładać się na ograniczoną dostępność specjalistycznej diagnostyki i terapii dla pacjentów cierpiących na przewlekłe dolegliwości bólowe w obrębie twarzoczaszki.
Problemy z dostępnością opieki
Szczególnie trudna sytuacja dotyczy regionów wiejskich i słabiej zaludnionych, gdzie dostęp do specjalistów tej dziedziny jest bardzo ograniczony. Zaledwie około 3,4% specjalistów leczenia bólu orofacjalnego prowadzi praktykę na terenach wiejskich, co oznacza, iż wielu pacjentów musi pokonywać duże odległości w celu uzyskania specjalistycznej pomocy.
W niektórych stanach nie odnotowano ani jednego specjalisty tej dziedziny. Dotyczy to między innymi Alaski, Hawajów, Idaho, Nebraski, New Hampshire, Dakoty Północnej oraz Wyoming. Brak lokalnych specjalistów może prowadzić do opóźnionego rozpoznania chorób bólowych oraz wieloletniego poszukiwania adekwatnej diagnozy przez pacjentów.
Złożona dziedzina stomatologii
Leczenie bólu orofacjalnego należy do najbardziej wymagających dziedzin stomatologii, ponieważ obejmuje schorzenia o zróżnicowanym podłożu – stomatologicznym, neurologicznym czy mięśniowo-stawowym. Z tego powodu wielu lekarzy dentystów kieruje pacjentów do specjalistów, którzy posiadają odpowiednie przygotowanie diagnostyczne i terapeutyczne.
Jedną z przyczyn niedoboru specjalistów jest ograniczona liczba programów szkoleniowych oraz stosunkowo niewielkie zainteresowanie tą ścieżką kształcenia specjalizacyjnego. Szacuje się, iż rocznie w USA kształci się jedynie kilkudziesięciu nowych specjalistów leczenia bólu orofacjalnego, co nie wystarcza do pokrycia rosnących potrzeb zdrowotnych społeczeństwa.
Potrzeba systemowych rozwiązań
Autorzy analiz podkreślają, iż sama liczba specjalistów nie odzwierciedla w pełni rzeczywistej dostępności opieki. Na możliwość leczenia wpływają także czynniki takie jak dostępność ubezpieczenia zdrowotnego, koszty leczenia oraz bariery społeczne i ekonomiczne. Zdaniem ekspertów poprawa dostępności leczenia bólu orofacjalnego będzie wymagała działań systemowych, w tym zwiększenia liczby programów szkoleniowych oraz wprowadzenia rozwiązań zachęcających specjalistów do pracy w regionach o największych potrzebach zdrowotnych.
Źródło: https://www.drbicuspid.com/
– Istnieje wiele metod leczenia dolegliwości bólowych mięśni żucia. Najważniejszą z nich i stosowaną od dawna jest szynoterapia, którą czasami uzupełnia się o metody dodatkowe: iniekcje z zastosowaniem kolagenu, osocza bogatopłytkowego, toksyny botulinowej, a także zabiegi fizykoterapii, np. suche igłowanie – mówi dr hab. n. med. Aleksandra Nitecka-Buchta, specjalistka protetyki stomatologicznej, prezes Polskiego Towarzystwa Dysfunkcji Narządu Żucia, wykładowca w Katedrze i Zakładzie Dysfunkcji Narządu Żucia Śląskiego Uniwersytetu Medycznego. Jak dodaje, zanim lekarz dobierze odpowiednie metody terapii, najważniejsze jest ustalenie przyczyny dolegliwości i umiejscowienie bólu. – To rozpoznanie powinno być najważniejszym elementem naszego działania – podkreśla.
