Olga Tokarczuk, Profesor Andrews w Warszawie – streszczenie i analiza

mamotoja.pl 3 godzin temu
Zdjęcie: Profesor Andrews w Warszawie fot. AdobeStock/Татьяна Максимова


Olga Tokarczuk w opowiadaniu „Profesor Andrews w Warszawie” ukazuje doświadczenie przybysza z Zachodu, który trafia do Polski w najtrudniejszym momencie stanu wojennego. Zderzenie profesora Andrewsa z rzeczywistością PRL-u to studium wyobcowania, nagle zostaje on pozbawiony wsparcia, nie rozumie języka i zwyczajów, a jego naukowa wiedza okazuje się bezradna wobec codziennych problemów. Warszawa jawi się bohaterowi jako szare, nieswoje miasto, w którym choćby proste czynności, jak kupno jedzenia czy rozmowa, stają się wyzwaniem.

Opowiadanie Olgi Tokarczuk to nie tylko zapis szoku kulturowego i psychologicznego kryzysu, ale też subtelny portret ludzkiej solidarności w opresyjnych warunkach. Motywy samotności, potrzeby zrozumienia oraz symbolika absurdalnych rytuałów PRL-u czynią z „Profesor Andrews w Warszawie” tekst wielowymiarowy, idealny do analizy szkolnej i refleksji nad mechanizmami przetrwania w trudnych czasach.

Szczegółowe streszczenie opowiadania

Opis fabuły i główne wydarzenia

Bohater opowiadania, profesor Andrews, przyjeżdża do Warszawy w grudniu 1981 roku, dokładnie w przeddzień wprowadzenia stanu wojennego w Polsce. Jako uznany przedstawiciel nowoczesnej szkoły psychologicznej, planuje cykl wykładów i spotkań naukowych. Już od pierwszych chwil doświadcza chaosu rzeczywistości PRL – na lotnisku gubi bagaż z książkami i ubraniami. Jego przewodniczka, Gosha (Małgorzata), próbuje mu pomóc, jednak z powodu awarii telefonu kontakt się urywa.

Profesor zamieszkuje w wynajętej kawalerce i następnego dnia budzi się zdezorientowany. Nie może skontaktować się z Goshą, telefony nie działają. Przez okno obserwuje szare bloki, pustki na ulicach i zaskakujący widok czołgu pod blokiem. Od początku czuje się wyobcowany – choćby śnieg wydaje się szary, a przestrzeń miasta nieprzyjazna.

Kolejne dni profesora to nieustające próby przetrwania: poszukiwanie kawy, jedzenia, możliwości kontaktu z kimkolwiek. Wychodzi na miasto, gdzie staje wobec zamkniętych sklepów, długich kolejek, braku towarów, niedziałającego transportu i nieprzychylnych spojrzeń mieszkańców. Próbuje kupić mapę, znaleźć bar i komunikować się na migi, ale wszystko to jest dla niego ogromnie stresujące.

Wśród epizodów symbolicznych znajduje się scena kupna świątecznej ryby – sprzedawczyni pyta: „żywo czy na miejscu?”, co staje się dla profesora frazą-znakiem absurdu tej rzeczywistości. Kupuje także choinkę oraz przezroczysty płyn w butelce, który okazuje się octem. Ta drobna pomyłka przelewa czarę goryczy – jesteśmy świadkami emocjonalnego załamania, zatracenia racjonalnych schematów.

Doświadcza niechęci, zagubienia, czasem drobnej życzliwości. W końcu przypadkowy Polak zaprasza go do domu na ciepły posiłek i kieliszek wódki, a żona gospodarza częstuje go kiełbasą. Mimo trudności językowych, bohater wreszcie dowiaduje się, dlaczego panuje tak osobliwa atmosfera – „war”. Najbardziej surrealistycznym doświadczeniem staje się dla niego widok żywej ryby w wannie, co dopełnia poczucia absurdu i przemęczenia. Nowo poznany mężczyzna odprowadza profesora do ambasady. Przy pożegnaniu pada pytanie, które profesor pamięta ze sklepu: „Ziwo czi na miescu?”.

Charakterystyka profesora Andrewsa jako głównego bohatera

Profesor Andrews to przybysz z Zachodu – angielski naukowiec polskiego pochodzenia, ale zupełnie nieznający realiów PRL. Przyjeżdża z nadzieją przekazania rodakom nowatorskich idei psychologicznych, ale już pierwsze godziny pozbawiają go iluzji i komfortu. Jest symbolem obcego w opresyjnym systemie: nie rozumie ani języka, ani zachowania ludzi, ani mechanizmów funkcjonowania państwa totalitarnego.

W pierwszych scenach przeważa w nim naukowa racjonalność, umiejętność obserwacji własnych emocji i sytuacji. Z czasem jednak konfrontacja z szokiem kulturowym, narastającą bezradnością i samotnością prowadzi go do głębokiego kryzysu egzystencjalnego – przestaje ufać własnym teoriom, a potrzeby redukują się do najprostszych (jedzenie, schronienie, komunikacja). Jego reakcje są adekwatnym przykładem tego, jak psychologia w twórczości Tokarczuk służy demaskowaniu pozorów człowieczeństwa pod presją historii.

Kontekst historyczny i społeczny

Stan wojenny w Polsce: wprowadzenie i realia 1981 roku

Akcja opowiadania toczy się w dniach 12-15 grudnia 1981 roku, podczas pierwszych dni stanu wojennego. Wprowadzenie stanu wojennego wiązało się z represjami, ograniczeniami swobód obywatelskich, niedoborami i ogromnym poczuciem strachu oraz absurdu. Codzienne życie mieszkańców Warszawy komplikowały nie tylko puste sklepy i kolejki po podstawowe produkty, ale także obecność wojska i panująca atmosfera nieufności.

Dla profesora Andrewsa te realia są kompletnym szokiem – nie rozumie powagi sytuacji ani symbolicznych gestów mieszkańców. Stan wojenny funkcjonuje tu jednocześnie jako historyczne tło i metafora totalitarnego systemu, który pozbawia ludzi poczucia wpływu na własne życie.

Warszawa – obraz miasta oczami cudzoziemca

Miasto w opowiadaniu Olgi Tokarczuk widziane jest oczami cudzoziemca. Warszawa jawi się jako szara, nieprzyjazna, zdominowana przez blokowiska i puste sklepy, w których króluje ocet i musztarda. Brak ludzi na ulicach, kolumny wojskowych pojazdów i tłumne kolejki nadają przestrzeni charakter zastraszonej i zdezorganizowanej. W oczach Andrewsa każdy element – od dróg i budynków po przedmioty codziennego użytku – nabiera wymiaru symbolicznego i staje się znakiem opresyjności systemu.

Bohaterowie i typy postaw

Profesor Andrews – portret psychologiczny i symboliczny wymiar postaci

Bohater reprezentuje nie tylko obcego w polskich realiach, ale każdego, kto zderza się z zupełnie nieprzewidywalną sytuacją. Jego bariera językowa i kulturowa sprawiają, iż motyw samotności i zagubienia pogłębia się z każdą godziną. Im dłużej trwa jego pobyt w Warszawie, tym silniejsza staje się potrzeba sensu i komunikacji z innymi. Ostatecznie profesor doświadcza katabazy – granicznego upadku, z którego wynikają nowe przemyślenia na temat człowieczeństwa.

Bohaterowie drugoplanowi – przewodniczka, mieszkańcy Warszawy

Drugoplanowi bohaterowie, w tym przewodniczka Gosia, narzeczony Gosi czy przypadkowi mieszkańcy Warszawy, reprezentują różne postawy wobec kryzysu: obojętność, irytację, rezygnację, ale i empatię. Część osób odnosi się do profesora z wyraźnym dystansem, inni, jak mężczyzna wprowadzający profesora do swojego domu, okazują elementarną życzliwość. Przewodniczka Gosia pełni funkcję łącznika między światami – próbuje wprowadzić bohatera w rzeczywistość PRL, choć sama także jest zagubiona.

Mechanizmy przetrwania i potrzeba wspólnoty

Tokarczuk podkreśla, jak Polacy w okresie stanu wojennego uczą się radzić sobie z kryzysem poprzez solidarność, wzajemną pomoc, drobne uprzejmości i tzw. „kombinowanie”. Prosty ludzki gest, taki jak poczęstowanie posiłkiem przez nieznajomego, staje się dla profesora ocaleniem i symbolem nadziei, iż choćby w najbardziej opresyjnych warunkach możliwe jest przetrwanie dzięki międzyludzkiej solidarności.

Symbolika i motywy literackie

Symbolika opowiadania: karp, choinka, ocet, ryba w wannie

Wybrane przedmioty i sceny w „Profesorze Andrewsie w Warszawie” nabierają wyrazistego, symbolicznego znaczenia. Karp, choinka, ocet czy ryba w wannie to rytuały i przedmioty codzienności PRL – z jednej strony pokazujące absurd opresyjnych realiów, z drugiej, ich determinujący wpływ na ludzi. Scena „żywo czy na miejscu?” urasta do rangi literackiego symbolu zagubienia językowego i nieporozumień kulturowych. Ryba w wannie to alegoria świata, który jest nie tylko brutalny, ale także całkowicie obcy i nieprzewidywalny.

Motywy psychologiczne: katabaza, graniczne doświadczenie, potrzeba komunikacji

Zderzenie naukowej teorii z praktycznym doświadczeniem prowadzi bohatera ku granicznemu doświadczeniu, określanemu w literaturze jako katabaza (zejście do „piekła” bądź przeżycie kryzysu). Profesor jako psychoanalityk musi skonfrontować się z rzeczywistością, która wymusza na nim zmianę dotychczasowych przekonań. Uniwersalne przesłanie budowane jest wokół potrzeby bliskości, zrozumienia i podstaw komunikacji między ludźmi.

Absurd i groteska codzienności PRL

Olga Tokarczuk przedstawia absurdalne i groteskowe mechanizmy codzienności: bezsensowne kolejki, puste półki, nieustające kombinowanie i szarość miasta, która staje się tłem bezradności ludzkiej w systemie totalitarnym. Kontrastuje to z wiedzą naukową bohatera, która okazuje się bezużyteczna wobec elementarnych problemów przetrwania i samotności.

Tematyka opowiadania i uniwersalne przesłania

Studium obcości, wykluczenia i szoku kulturowego

Opowiadanie Olgi Tokarczuk to uniwersalne studium obcości – jednostki postawionej wobec niepojętej, opresyjnej rzeczywistości. Obcokrajowiec zostaje nagle pozbawiony wsparcia, kontaktu, sensu i perspektyw, a cała kultura wydaje mu się chaotyczna i nieprzyjazna. Wyobcowanie prowadzi go do redukcji potrzeb i poszukiwania podstaw bezpieczeństwa.

Przekaz uniwersalny – mechanizmy przetrwania i solidarność międzyludzka

Najważniejszym przesłaniem opowiadania jest przekonanie, iż choćby w najbardziej brutalnym systemie najwięcej znaczą przypadkowe akty ludzkiej życzliwości. Relacje z innymi są, według Tokarczuk, kluczem do przetrwania i zachowania godności w warunkach społeczno-politycznego kryzysu.

Znaczenie opowiadania Olgi Tokarczuk w edukacji oraz kulturze

„Profesor Andrews w Warszawie” na liście lektur i w dydaktyce

Opowiadanie „Profesor Andrews w Warszawie” znajduje się na liście lektur szkolnych w klasach licealnych i stanowi doskonały materiał do opracowań, rozprawek i zadań interpretacyjnych, zwłaszcza tam, gdzie temat dotyczy wyobcowania, konfrontacji kultur bądź totalitaryzmu. W ostatnich latach pojawiało się także na maturze jako tekst do interpretacji lub przykład literacki w arkuszu egzaminacyjnym.

Dostępność i formaty opowiadania

Opowiadanie ukazało się w zbiorze „Gra na wielu bębenkach” oraz w osobnym woluminie razem z opowiadaniem „Wyspa”. Można je kupić w wersji papierowej, jako ebook i w formie audiobooka – w większości dużych księgarni internetowych. Opracowania i streszczenia dostępne są bezpłatnie na stronach typu „wolne lektury” oraz w serwisach edukacyjnych.

Opracowania i materiały pomocnicze do nauki

Opracowania, testy, gotowe arkusze czy filmy edukacyjne na temat opowiadania „Profesor Andrews w Warszawie” Olgi Tokarczuk są dostępne w internecie, na popularnych serwisach edukacyjnych – przydatne do nauki, powtórek przed maturą i lekcji analizy tekstu.

Najczęściej zadawane pytania i zagadnienia do dyskusji

O czym jest opowiadanie Olgi Tokarczuk Profesor Andrews w Warszawie?

To opowieść o szoku kulturowym i zagubieniu profesora z Zachodu, który ląduje w Polsce w pierwszych dniach stanu wojennego. To studium alienacji, potrzeby przetrwania, kontaktu i uniwersalnego poszukiwania sensu.

Czy profesor Andrews kupił rybę? Dlaczego scena ta jest ważna?

Profesor wszedł w posiadanie świątecznej ryby, co zmusza go do konfrontacji z absurdalnymi rytuałami PRL. Scena zakupów, pytanie o żywą lub zabitą rybę i widok ryby w wannie odzwierciedlają opresyjność systemu oraz niezrozumienie rzeczywistości przez obcego – to jednocześnie istotny motyw symboliczny utworu.

Dlaczego profesor Andrews kupił choinkę?

Kupno choinki to próba oswojenia innego świata poprzez świąteczne zwyczaje – symboliczne przywiązanie do tradycji, które staje się próbą odnalezienia namiastki normalności i wspólnoty, mimo całkowitego osamotnienia.

Jakie są najważniejsze motywy psychologiczne i egzystencjalne w utworze?

Wyobcowanie, redukcja potrzeb do fizjologicznych, upadek racjonalności w zderzeniu z chaosem historii, doświadczenie katabazy i potrzeba kontaktu z drugim człowiekiem – to najważniejsze motywy psychologiczne i egzystencjalne, czyniące opowiadanie uniwersalnym.

Jakie są możliwości interpretacyjne opowiadania?

Tekst O. Tokarczuk można rozpatrywać w kontekście psychologicznym (rozpad tożsamości, kryzys wartości), historycznym (stan wojenny, system opresji), literackim (motywy samotności znane z powieści takich jak „Rok 1984” Orwella). Opowiadanie pozwala też na porównania z innymi dziełami o alienacji i totalitaryzmie.

Przydatne informacje praktyczne i ciekawostki

Liczba stron oraz format wydania

Opowiadanie „Profesor Andrews w Warszawie” liczy 80 stron. Jest dostępne jako część zbioru „Gra na wielu bębenkach” oraz w osobnym wydaniu pt. „Profesor Andrews w Warszawie. Wyspa”. Czas słuchania audiobooka to około 1 godzina 20 minut.

Cytaty warte zapamiętania do matury i rozprawki

  • „Czy musimy rozumieć to, co widzimy?”
  • „Dopiero tam na wyspie, w jej sterylności dostrzegłem ów fakt – każda chwila jest na wagę świata.”
  • „Wie Pani, czego się najbardziej boję? Że świat mógłby być naprawdę taki, jaki się nam wydaje.”

Te cytaty akcentują tematy sensu, interpretacji świata i traumę samotności.

Inspiracje do dalszych lektur i porównań

Warto porównać opowiadanie z innymi utworami o wyobcowaniu, jak „Rok 1984” George’a Orwella (literatura o systemie totalitarnym), czy książkami polskich autorów opisujących stan wojenny i realia komunizmu, np. reportaże Mariusza Szczygła.

Opowiadanie „Profesor Andrews w Warszawie” Olgi Tokarczuk to lektura niezwykle przydatna dla maturzystów – pozwala zrozumieć, czym jest szok kulturowy, samotność i mechanizmy adaptacji w trudnych czasach. Dostępne opracowania, testy i materiały edukacyjne pomogą zarówno w nauce, jak i codziennym rozumieniu historii i psychologii oraz sensu wspólnoty w świecie pełnym niepewności.

Bibliografia:

Idź do oryginalnego materiału