Rozwiązania te kierowane są przede wszystkim do osób, które mocniej reagują na bodźce, w tym osób neuroatypowych i znajdujących się w spektrum autyzmu. W praktyce korzystać może z nich jednak każdy, kto lepiej czuje się w spokojniejszej przestrzeni i chciałby poznawać kulturę bez nadmiaru dźwięków czy intensywnego światła.
Jednym z takich miejsc jest Brama Poznania. Podczas wyznaczonych godzin sposób funkcjonowania ekspozycji zostaje zmieniony. Wyłączane są duże, migające ekrany, rezygnuje się z grupowego oprowadzania, a szklane powierzchnie na trasie zwiedzania zostają częściowo osłonięte matami. Goście mogą również skorzystać ze słuchawek ograniczających docierające dźwięki. Najbliższą taką możliwość zaplanowano na 8 września.
Na potrzeby osób szczególnie wrażliwych przygotowało się również Centrum Szyfrów Enigma. Najbliższe ciche godziny odbędą się tam 3 września, ale pewne udogodnienie dostępne jest niezależnie od terminu wizyty. Na ekspozycji znajduje się pokój wyciszeń – niewielka przestrzeń z łagodniejszym oświetleniem, w której można na chwilę odizolować się od otoczenia i odpocząć.
Ciche godziny organizowane są także w oddziałach Muzeum Narodowego w Poznaniu. zwykle przypadają na popołudnia w pierwsze niedziele miesiąca. W tym czasie ograniczana jest liczba dodatkowych wydarzeń – nie realizowane są m.in. koncerty, wykłady czy oprowadzania mogące generować dodatkowy hałas. Zmniejszana jest również intensywność oświetlenia, a odwiedzający mogą wypożyczyć słuchawki wyciszające i pomoce sensoryczne. Słuchawki dostępne są także w Centrum Sztuki Dziecka.
Inny model przyjęło Kino Muza. Organizowane tam seanse przyjazne sensorycznie są przygotowywane przede wszystkim z myślą o dzieciach w spektrum autyzmu oraz najmłodszych szczególnie wrażliwych na bodźce. Podczas projekcji dźwięk jest cichszy, a sala nie zostaje całkowicie zaciemniona.
Zmieniają się również zasady obowiązujące podczas takiego filmu. Dziecko nie musi siedzieć przez cały seans nieruchomo i w absolutnej ciszy. Może chodzić po sali, reagować na wydarzenia na ekranie, komentować je czy śpiewać razem z bohaterami. Dzięki temu rodzice nie muszą obawiać się, iż zachowanie dziecka będzie przeszkadzało pozostałym widzom.
Przyjazne warunki podczas projekcji zapewnia także Kino bez Barier działające w CK Zamek. Organizowane tam pokazy uwzględniają m.in. odpowiednio dostosowaną głośność i potrzeby widzów wymagających innych warunków odbioru filmu.
Dostępność sensoryczna coraz częściej przestaje być przy tym domeną wyłącznie stałych instytucji. Podobne rozwiązania pojawiają się podczas dużych wydarzeń odbywających się w Poznaniu, w tym Pyrkonu i Malta Festival.
Zmiany pokazują, iż dostępność kultury może oznaczać znacznie więcej niż likwidację barier architektonicznych. Czasami wystarczy ograniczyć światło, wyłączyć część ekranów, ściszyć dźwięk albo stworzyć miejsce, w którym można odpocząć. Dla części odbiorców właśnie takie pozornie niewielkie udogodnienia decydują o tym, czy wizyta w muzeum lub kinie będzie w ogóle możliwa.
