Był grudzień 1938 roku. Lise Meitner siedziała w szwedzkim śniegu pod Göteborgiem i na kartce papieru liczyła to, co Otto Hahn zaobserwował w berlińskim laboratorium: uran bombardowany neutronami rozpadał się na bar i krypton. Nikt nie wiedział dlaczego i czy to możliwe. Meitner wiedziała. Tego wieczoru napisała równanie, które wyjaśniło
rozszczepienie jądra atomowego. Kilka miesięcy później wybuchła II wojna światowa. A kilka lat później – bomba
atomowa. Nobel za to odkrycie dostał Hahn. Sam.