Kauteryzacja, zwana również przyżeganiem, to technika medyczna polegająca na zastosowaniu ciepła dzięki prądu elektrycznego lub środków chemicznych w celu zatrzymania krwawienia lub usunięcia patologicznej tkanki (np. wybujałej ziarniny w ranie). Technika może być wykonywana tylko przez doświadczonego specjalistę z wykorzystaniem odpowiedniego sprzętu.
Słowo kauteryzacja pochodzi od greckiego słowa „kauterion”, które oznacza „palić” i opisuje użycie ciepła w celu zatrzymania krwawienia i uszczelnienia ran. Kauteryzacja ma długą historię. Stosowały ją już starożytne cywilizacje, używając metalowych nagrzanych narzędzi do zamykania ran. Zabieg ten miał natychmiastowe korzyści – zatrzymanie krwawienia, zapobieganie infekcjom poprzez uszczelnienie tkanek.
Rodzaje kauteryzacji
Współczesna medycyna unowocześniła zabieg kauteryzacji, czyniąc go bardziej bezpiecznym i precyzyjnym. Za pomocą ekstremalnego ciepła w sposób kontrolowany zamyka się ranę i naczynia krwionośne wokół niej, zatrzymując krwawienie. Kauteryzacja wykorzystywana jest także w przypadku zmian patologicznych (np. nadżerki, bordawki), przewlekłych krwawień z nosa, zabiegów ginekologicznych (np. kauteryzacja jajników), leczeniu żylaków odbytu, usuwaniu polipów w jelitach i jamie macicy.
Zabieg powinien być przeprowadzany wyłącznie przez doświadczonego specjalistę, np. chirurga. Przed zabiegiem lekarz może zastosować znieczulenie miejscowe w celu uśmierzenia bólu. Dokładny przebieg zależy od zastosowanego środka.
W praktyce klinicznej stosuje się różne rodzaje przyżegania:
- Elektrokauteryzacja
Polega na zastosowaniu prądu elektrycznego w celu usunięcia tkanki. Podczas zabiegu używana jest metalowa sonda, przez którą przepływa prąd elektryczny generujący ciepło. Po przyłożeniu narzędzia do tkanki prąd elektryczny nagrzewa i parzy skórę.
Elektrokauteryzacja wykorzystywana jest podczas przecinania tkanek, usuwania brodawek lub polipów oraz tamowaniu krwawienia podczas zabiegów.
- Kauteryzacja chemiczna
Polega na nałożeniu na ranę środka chemicznego, np. azotanu srebra lub kwasu trichlorooctowego. Wykorzystywana jest w przypadku małych, powierzchownych ran lub usunięcia przerośniętej ziarniny.
- Kauteryzacja laserowa
Wykorzystuje wysokoenergetyczne skoncentrowane wiązki światła laserowego do celowego zniszczenia tkanki. Stosuje się ją m.in. w zabiegach estetycznych, ale także w zaawansowanych procedurach medycznych.
- Kriokoagulacja
Polega na zamrażaniu tkanek z wykorzystaniem ekstremalnie niskich temperatur.
Kauteryzacja w leczeniu ran
W przypadku leczenia ran dzięki kauteryzacji można uzyskać:
- hemostazę – przyżeganie w szybki sposób zatrzymuje krwawienie poprzez uszczelnienie naczyń krwionośnych. Jest szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy tradycyjne metody, takie jak szwy, są niewykonalne lub nieskuteczne;
- zapobieganie infekcjom – kauteryzacja zmniejsza ryzyko infekcji poprzez zamknięcie rany i zablokowanie drogi wniknięcia różnym patogenom;
- kontrolowane niszczenie tkanek – obecne techniki kauteryzacji pozwalają na precyzyjne i kontrolowane niszczenie tkanek, minimalizując ryzyko uszkodzenia otaczających tkanek;
- zmniejszenie blizn – przyżeganie często skutkuje mniejszą blizną w porównaniu do innych metod zamykania ran.
Ryzyka i powikłania
Chociaż zabieg kauteryzacji ma wiele korzyści, wiąże się również z wystąpieniem powikłań, takich jak:
- uszkodzenie tkanek lub nerwów – nadmierna lub niewłaściwa kauteryzacja może utrudnić skuteczne gojenie się rany, powodując uszkodzenie tkanek lub martwicę;
- ból i dyskomfort – kauteryzacja może być bolesna, a pacjenci mogą odczuwać dolegliwości bólowe zarówno w trakcie, jak i po zabiegu;
- bliznowacenie – w niektórych przypadkach kauteryzacja może spowodować wystąpienie nieestetycznej blizny, w zależności od miejsca, rodzaju urazu;
- ryzyko zakażenia – mimo korzyści płynących z zapobiegania zakażeniom, zabieg kauteryzacji może również zwiększać ryzyko wystąpienia infekcji, szczególnie gdy rana po kauteryzacji nie jest odpowiednio zaopatrzona i pielęgnowana;
- oparzenia zewnętrzne i wewnętrzne;
- hiperpigmentacja;
- zakłócenie pracy wszczepialnych urządzeń elektronicznych, takich jak rozruszniki serca.
Gojenie po kauteryzacji rany
Po zabiegu kauteryzacji należy odpowiednio zadbać o ranę. Powinna ona pozostać w suchym środowisku przez około 48 godzin po zabiegu. Nie należy pocierać rany ani zdrapywać strupa (powinien sam odpaść po około dwóch dniach). Pacjenci mogą zażywać leki przeciwbólowe zgodnie z zaleceniami lekarza. W okresie gojenia należy unikać pływania i ruchów, które mogą rozciągnąć ranę. Miejsce po zabiegu można delikatnie przemywać wodą i osuszać czystym ręcznikiem.
W przypadku narastającego bólu, zwiększającego się zaczerwienienia i obrzęku, zwiększenia temperatury tkanek, a także wystąpienia ropnego wysięku, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Źródła:
- https://www.healthline.com/health/cauterizing-a-wound#safer-wound-closing-treatments
- https://www.snfwoundcare.com/post/the-art-and-science-of-cauterization-in-wound-healing
- https://study.com/academy/lesson/video/cauterization-in-medicine-definition-uses.html
- https://www.hellozdrowie.pl/co-to-jest-kauteryzacja-wskazania-do-wykonania-zabiegu-i-jego-przebieg/













