Przyjście na świat dziecka dla większości rodzin to szczęśliwy i wyczekiwany czas, jednak kiedy rodzice dowiadują się, iż przyjdzie na świat dziecko z niepełnosprawnością, mierzą się z lękiem i różnego rodzaju pytaniami. Narodziny dziecka niepełnosprawnego stanowią swoisty bodziec do przemian rodziny. Determinują jej życie wewnętrzne i nakładają na każdą osobę nowe role i funkcje, jednakże niepełnosprawność dziecka może przy tym stać się źródłem satysfakcjonujących przeżyć emocjonalnych, choć bywa także źródłem stresu rodzicielskiego.
Jakie emocje wywołuje przyjście na świat dziecka z niepełnosprawnością?
Negatywne emocje związane ze specyficzną sytuacją, jaką jest niepełnosprawność dziecka, są związane z obawami o przyszłość dziecka z zaburzeniami rozwoju. Takie stany może wywoływać też źle przekazana diagnoza niepełnosprawności oraz trudności w opiece w nad dzieckiem. Aby rodzina lepiej oswoiła się z niepełnosprawnością dziecka jako stanem permanentnym w wypadku porażenia mózgowego ASD jak i innych niepełnosprawności, musi mieć dopływ informacji z zewnątrz, czyli innymi słowy wsparcie społeczne. To pozwoli zniwelować negatywne emocje związane z przyjściem na świat niepełnosprawnego dziecka i zapewnić mu komfort emocjonalny i bliskość, która jest szczególnie ważna dla dzieci o dużym zakresie niepełnosprawności. Właśnie wsparcie społeczne pozwoli rodzicom stworzyć dziecku odpowiednie środowisko wychowawcze, które będzie potrafiło wykreować mu dobre warunki do rozwoju mimo zaburzeń. Źródłem wsparcia dla rodziców dzieci niepełnosprawnych mogą być:
- Rodzina
- Przyjaciele
- Sąsiedzi
- Organizacje pozarządowe
- Państwo
Państwo oferuje takim rodzinom pomoc w zakresie instytucjonalnym i pozainstytucjonalnym.
Jakie instytucje mogą pomóc rodzinom z dzieckiem niepełnosprawnym?
Rodziny wychowujące dzieci z niepełnosprawnością mogą liczyć na następujące formy pomocy:
- różnego rodzaju ulgi oraz zniżki w komunikacji;
- prawo do korzystania z instytucji rehabilitacji medycznej oraz opieki zdrowotnej na szczególnych prawach;
- prawo do korzystania z instytucji rehabilitacji medycznej oraz opieki zdrowotnej na szczególnych prawach
Ponieważ artykuł ten poświęcony jest edukacji dzieci z niepełnosprawnością dalsza jego część będzie poświęcona prawom ucznia, jego rodziny oraz formom wsparcia na jakie może liczyć.
Dziecko z niepełnosprawnością w instytucji edukacyjnej
dziecko niepełnosprawne może uczęszczać do każdego rodzaju instytucji edukacyjnej, o czym możemy przeczytać w Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.
Ważne jest, aby placówka edukacyjna zapewniła uczęszczającym do niej osobom niepełnosprawnym odpowiednie warunki pracy oraz rozwoju. Nie bez znaczenia pozostaje również wykwalifikowana kadra pracowników placówki edukacyjnej, dlatego tak ważne wciąż pozostaje ciągłe kształcenie nauczycieli i pracowników szkoły w tymże zakresie oraz dopasowanie placówki do indywidualnych potrzeb dziecka i sposobu jego funkcjonowania. To zadanie leży już po stronie rodziców, którzy mogą skorzystać w tym celu ze wskazówek zawartych w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego. Jako rodzice, to my jesteśmy najlepszymi znawcami charakteru naszych dzieci i dlatego powinniśmy szczegółowo przemyśleć naszą decyzję o wyborze odpowiedniej placówki edukacyjnej.
rozporządzeniu sprawie opieki i wychowania i kształcenia przeczytać możemy, iż dzieci niepełnosprawne mają prawo uczęszczać do: przedszkoli ogólnodostępnych, ogólnodostępnych z oddziałami integracyjnymi, integracyjnych, ogólnodostępnych z oddziałami specjalnymi, specjalnych, oddziałów przedszkolnych mieszczących się przy szkołach podstawowych oraz innych form wychowania przedszkolnego. Niepełnosprawny przedszkolak ma prawo być objęty pomocą psychologiczno-pedagogiczną oraz wczesnym wspomaganiem rozwoju, którego harmonogram tworzy nauczyciel kierujący się opinią o potrzebie kształcenia specjalnego, wystawioną przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną.
Natomiast uczniowie niepełnosprawni mają prawo do nauki w: szkołach ogólnodostępnych, ogólnodostępnych z oddziałami integracyjnymi, integracyjnych, ogólnodostępnych z oddziałami integracyjnymi, specjalnych (także tych przysposabiających do pracy), młodzieżowych ośrodkach wychowawczych, młodzieżowych ośrodkach socjoterapii, specjalnych ośrodkach szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodkach wychowawczych oraz ośrodkach rewalidacyjno-wychowawczych. Młodzież niepełnosprawna ma możliwość uczęszczania do tego typu placówek do ukończenia 24 roku życia[1]. Typ placówki objęty jest dobrowolnym wyborem rodziców, którzy powinni kierować się wskazówkami zawartymi w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego. Wobec powyższego widać iż wybór placówki edukacyjnej jest dosyć istotną decyzją dla rodzica Gdyż to on właśnie zna możliwości rozwojowe swojego dziecka ponad to Wypadku niepełnosprawności intelektualnej zwłaszcza głębszego stopnia lepszym wyborem szkoła specjalna bądzie integracyjna gdyż jest to ona dostosowana do indywidualnych potrzeb możliwości ucznia ponadto odpowiedni dobór rodzaju placówki edukacyjnej gwarantuje dziecku optymalny rozwój dostosowany do jego potrzeb oraz możliwości. Nie zawsze edukacja włączająca jest odpowiednim wyborem przy głębszym niepełnosprawnościach edukacja Inkluzywny inna nie jest dobrym wyborem gdyż dziecko z asd może się pogubić w klasie ogólnodostępnej.
Artykułu opracowała magister pedagogiki medialnej Alicja Elgass w trakcie stażu zawodowego
