W ciągu ostatnich miesięcy polska stomatologia straciła wielu znakomitych lekarzy dentystów, pionierów w różnych dziedzinach stomatologii, wykładowców akademickich i wychowawców pokoleń dentystów w naszym kraju. 1 listopada – w dniu Wszystkich Świętych – wspominamy tych, którzy odeszli.
W lutym 2026 r. zmarła lek. dent. Teresa Bujko – ceniona lekarka dentystka, aktywna działaczka samorządu lekarskiego, współtwórczyni odrodzonego samorządu lekarskiego w Polsce. Była delegatką na zjazdy okręgowe i krajowe wszystkich kadencji, aktywnie uczestnicząc w pracach Krajowych Zjazdów Lekarzy. W strukturach Naczelnej Izby Lekarskiej pełniła funkcję członkini NIL oraz sędzi Naczelnego Sądu Lekarskiego, wnosząc istotny wkład w kształtowanie standardów etycznych i organizacyjnych środowiska lekarskiego. Za swoją działalność na rzecz samorządu lekarskiego i środowiska medycznego została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi oraz odznaczeniem „Meritus pro Medicis”.
Kilkanaście dni później środowisko żegnało lek. dent. Ryszarda Łopucha – praktykującego stomatologa, wybitnego działacza samorządowego i współtwórcy odrodzonego samorządu lekarskiego w Polsce. Był nie tylko cenionym klinicystą, ale także niezwykle zaangażowanym społecznikiem. Przez dekady niósł pomoc pacjentom, łącząc rzetelną praktykę stomatologiczną z aktywną działalnością na rzecz środowiska lekarskiego. Zapisał się w historii polskiej stomatologii jako jeden z tych, którzy po 1989 r. budowali fundamenty nowoczesnego samorządu zawodowego. Był członkiem Komitetu Organizacyjnego Izb Lekarskich, delegatem na historyczny I Krajowy Zjazd Lekarzy oraz członkiem Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej I oraz III kadencji.
19 marca 2026 r. w Krakowie zmarł lek. dent. Mieczysław Łazarz. Był cenionym chirurgiem stomatologiem oraz wieloletnim pracownikiem Katedry i Kliniki Chirurgii Czaszkowo-Szczękowo-Twarzowej Uniwersytetu Jagiellońskiego – Collegium Medicum w Krakowie.
29 maja 2026 r. po tragicznym wypadku drogowym zmarł prof. dr hab. n. med. Marcin Kozakiewicz – wybitny specjalista chirurgii szczękowo-twarzowej, naukowiec, nauczyciel akademicki i wychowawca wielu pokoleń lekarzy. Przez większość kariery zawodowej był związany z Uniwersytetem Medycznym w Łodzi, gdzie pełnił funkcje naukowe, dydaktyczne i organizacyjne. Szczególne miejsce w jego działalności zajmowało kształcenie młodych lekarzy dentystów.
Jego zainteresowania naukowe obejmowały implantologię stomatologiczną, regenerację tkanek, materiały kościozastępcze oraz nowoczesne techniki obrazowania. Był autorem i współautorem licznych publikacji naukowych, rozdziałów podręczników oraz ponad stu wystąpień prezentowanych na krajowych i międzynarodowych konferencjach. Był również twórcą i współtwórcą innowacyjnych rozwiązań chronionych patentami, dotyczących m.in. rekonstrukcji oczodołów i chirurgii twarzoczaszki. Jego dorobek obejmował zarówno nowatorskie implanty, jak i specjalistyczne instrumentarium chirurgiczne wykorzystywane podczas skomplikowanych zabiegów rekonstrukcyjnych.
W sierpniu 2026 r. w wieku 38 lat zmarł lek. dent. Piotr Momot. Był absolwentem Wydziału Lekarsko-Dentystycznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, specjalistą z zakresu chirurgii szczękowo-twarzowej. Pracował m.in. jako starszy asystent w Klinice Chirurgii Czaszkowo-Szczękowo-Twarzowej, Chirurgii Jamy Ustnej i Implantologii Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus w Warszawie.
W dniu, w którym wspominamy tych, których już z nami nie ma, pamiętajmy również o lekarzach dentystach, którzy odeszli w tym roku. Pozostają po nich nie tylko wspomnienia bliskich i współpracowników, ale także ślad ich pracy oraz obecności w środowisku stomatologicznym.
