2381. Ks. Jan Świerc i inni męczennicy

Raz na jakiś czas dzieją się wydarzenia, które wpisują się w szczególny sposób w historię konkretnej społeczności. Dla polskiego zakonu Towarzystwa Salezjańskiego (czyli salezjanów) bez wątpienia będzie to dzień 6 czerwca 2026 roku, kiedy do chwały ołtarzy zostało wyniesionych aż 9 księży-męczenników II wojny światowych wywodzących się z tego zakonu. Ostatni raz taka sytuacja miała miejsce 8 czerwca 1999 roku, kiedy w gronie 108 błogosławionych męczenników II wojny światowej znalazła się tzw. Piątka Poznańska (wychowankowie poznańskiego Oratorium salezjańskiego), ale też ksiądz Józef Kowalski wywodzący się ze zgromadzenia. Teraz beatyfikowani zostaną tylko i wyłącznie salezjanie. Są to Słudzy Boży ks. Jan Świerc SDB, ks. Ignacy Antonowicz SDB, ks. Karol Golda SDB, ks. Włodzimierz Szembek SDB, ks. Franciszek Harazim SDB, ks. Ludwik Mroczek SDB, ks. Ignacy Dobiasz SDB, ks. Kazimierz Wojciechowski SDB oraz ks. Franciszek Miśka SDB.

ks. Jan Świerc SDB - urodził się 29 kwietnia 1877 roku w Królewskiej Hucie na Śląsku. Naukę pobierał w salezjańskiej szkole na Valsalice we Włoszech. Po jej ukończeniu poprosił o przyjęcie do Zgromadzenia Salezjańskiego. Nowicjat rozpoczął w Ivrea, a studia filozoficzne i teologiczne odbywał w Turynie. 6 czerwca 1903 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Po powrocie do Polski pracował jako nauczyciel. Był też pierwszym Dyrektorem placówki w Oświęcimiu. Następnie działał w różnych wspólnotach salezjańaskich na terenie Polski. Był członkiem Rady Inspektorialnej w Polsce od pierwszego posiedzenia do końca życia. Pod koniec życia był też Dyrektorem i Proboszczem parafii na krakowskich Dębnikach. Tam też został aresztowany wraz ze swoimi współbraćmi 23 maja 1941 roku. Uwięziono go w krakowskim więzieniu, a następnie przewieziono do obozu koncentracyjnego w Auschwitz. Zamordowany po torturach 27 czerwca 1941 roku. Głównym stawianym mu zarzutem było to, iż był księdzem i nieustannie wymawiał imię Jezus. Jeszcze przed swoją męczeńską śmiercią miał w obozie opinię świętego.

ks. Ignacy Antonowicz SDB - urodził się w 1890 r w Wiosławicach. W latach 1901-1904 uczył się w Salezjańskiej Szkole w Oświęcimiu. W 1905 roku wstąpił do Zgromadzenia Salezjańskiego mieszczącego się w Daszewie, a rok później złożył pierwsze śluby zakonne w Oświęcimiu. Święcenia prezbiteratu przyjął w 1916 r. w Rzymie. Początkowo pracował we Włoszech. Z czasem przeniósł się do Polski, gdzie m.in. był Rektorem krakowskiego Seminarium. Aresztowano go 23 maja 1941 roku. Był więziony w Krakowie, a następnie przetransportowano go do obozu koncentracyjnego w Auschwitz. Tam zmarł w obozowym szpitalu 21 lipca 1941 roku po uprzednim bestialskim pobiciem przez Gestapowców.

ks. Karol Golda SDB - urodził się w 1914 roku w Tychach. W latach 1927 - 1931 uczył się w Salezjańskiej Szkole w Oświęcimiu. Po jej ukończeniu wstąpił do Zgromadzenia Salezjańskiego. W 1932 roku w Czerwińsku złożył pierwsze śluby zakonne. Trzy lata później rozpoczął studia w Rzymie. Tam też w 1938 roku przyjął święcenia kapłańskie. Po powrocie do Polski posługiwał w Poznaniu oraz w Oświęcimiu. Aresztowano go 31 grudnia 1941 roku, a następnie zesłano do obozu koncentracyjnego w Auschwitz. Skazany został na śmierć za spowiadanie niemieckiego żołnierza. Wyrok wykonano 14 maja 1942 roku,

ks. Włodzimierz Szembek SDB - urodził się w Porębie Żegocie w 1883 roku. Do Zgromadzenia Salezjańskiego w Czerwińsku wstąpił w 1929 roku. Tam też w 1930 roku złożył pierwsze śluby zakonne. Następnie studiował w Krakowie. Tam też w 1934 roku przyjął święcenia kapłańskie. Pracował w Domu Inspektorialnym w Krakowie, potem w Seminarium, aż w końcu w Skawie. Tam go aresztowano w dniu 9 lipca 1942 roku. Przewieziono go do Zakopanego, potem do Tarnowa i do obozu koncentracyjnego w Auschwitz, gdzie zmarł w wyniku pobicia w czasie przesłuchań w dniu 7 września 1942 roku,

ks. Franciszek Harazim SDB - urodził się w 1885 roku w Osinach (wieś na Śląsku). Do Zgromadzenia Salezjańskiego wstąpił w 1906 roku. Rok później, w Daszawie, złożył pierwsze śluby zakonne. Studiował we Włoszech. Tam w 1915 roku przyjął święcenia kapłańskie. Po powrocie do Polski pracował m. in. w Oświęcimiu i w Krakowie. Aresztowano go 23 maja 1941 roku. Po miesięcznym pobycie w areszcie skierowano go do obozu koncentracyjnego w Auschwitz, gdzie został brutalnie zamordowany w wykopie żwirowym 27 czerwca 1941 roku.

ks. Ludwik Mroczek SDB - urodził się w Kętach w 1905 roku. W latach 1917 - 1921 kształcił się w Salezjańskiej Szkole w Oświęcimiu. Nowicjat odbył w Kleczy Dolnej, gdzie w 1922 roku złożył pierwsze śluby zakonne. Studiował w Krakowie i w Przemyślu. Święcenia kapłańskie przyjął w Przemyślu w 1933 roku. Pracował m.in. we Lwowie, Częstochowie i Krakowie. Aresztowano go 22 maja 1941 roku. Po miesięcznym areszcie skierowany do obozu koncentracyjnego w Auschwitz. Po brutalnym pobiciu w czasie przesłuchań trafił do obozowego szpitala, w którym zmarł 5 stycznia 1942 roku.

ks. Ignacy Dobiasz SDB - urodził się w 1880 roku w Ciechowicach (wieś w województwie Śląskim). Od 1894 roku uczęszczał do Szkoły Salezjańskiej w Turynie. Do Zgromadzenia Salezjańskiego wstąpił w 1898 roku. Dwa lata później złożył pierwsze śluby zakonne i w 1908 roku przyjął w Foglizzo święcenia kapłańskie. Po powrocie do Polski pracował w Oświęcimiu, Przemyślu, Warszawie i Krakowie. Aresztowano go 23 maja 1941 roku. Po miesięcznym areszcie skierowano go do obozu koncentracyjnego w Auschwitz. Tam został brutalnie zamordowany w wykopie żwirowym w dniu 27 czerwca 1941 roku.

ks. Kazimierz Wojciechowski SDB - urodził się w 1904 roku. W latach 1912 - 1920 pobierał nauki w Salezjańskiej szkole w Krakowie oraz w Oświęcimiu. Nowicjat odbywał w Kleczy Dolnej i tam też złożył pierwsze śluby zakonne w 1921 roku. Święcenia kapłańskie przyjął w 1935 roku w Krakowie. Swoją posługę salezjańską pełnił w Oświęcimiu, a następnie w Krakowie. Na ostatniej placówce został aresztowany 23 maja 1941 roku. Przewieziono go do obozu koncentracyjnego w Auschwitz, gdzie został brutalnie zamordowany podczas pracy w wykopie żwirowym w dniu 27 czerwca 1941 roku.

ks. Franciszek Miśka SDB - urodził się w Świerczyńcu na Śląsku 5 grudnia 1898 roku. Po ukończeniu Salezjańskiej Szkoły w Oświęcimiu wstąpił do nowicjatu salezjańskiego w Pleszowie. Pierwsze śluby zakonne złożył w 1923 roku w Oświęcimiu. Na studia teologiczne wyjechał do Turynu, gdzie w dniu 10 lipca 1927 roku przyjął święcenia kapłańskie. Po powrocie do kraju pracował w przemyskim sierocińcu, a następnie w wileńskiej szkole handlowej. W 1931 roku mianowano go Dyrektorem Zgromadzenia w Jaciążku, a następnie w Lądzie. W Lądzie został też aresztowany i wywieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau. Tam został brutalnie zamordowany w dniu 30 maja 1942 roku.

Ciekawostką jest, iż sześciu spośród dziewięciu powyższych salezjanów zostało wywiezionych z parafii św. Stanisława Kostki na krakowskich Dębnikach na oczach młodego Karola Wojtyły. Z kolei ks. Ignacy Dobiasz, ks. Karol Golda, ks. Franciszek Harazim, ks. Jan Świerc i ks. Franciszek Miśka wywodzili się ze Śląska.