Czy Maryja łaknęła prawdy? Myślę, iż tak. Ale co więcej, nie tylko łaknęła prawdy, ale i tą prawdę ludziom niosła. Kiedy Archanioł Gabriel zwiastował Jej, iż zostanie Matką Syna Bożego, nie dyskutowała z nim, nie prosi go, aby przyszedł kiedy indziej, bo teraz jest zajęta. Za to pyta o to, co jest dla niej niezrozumiałe. Nie wiedziała, w jaki sposób zazna macierzyństwa, skoro jeszcze nie ma męża. Widzimy tutaj, iż nie jest naiwną dziewczyną, a odpowiedzialną kobietą, dla której wiara, w której się wychowała jest bardzo ważna. Wiedziała, iż będąc "panną z dzieckiem" narazi siebie i dziecko na szykany i obelgi, o ile nie na nic gorszego. A tego nie chciała, zwłaszcza dla Syna samego Boga. Chce dla Niego jak najlepiej, a więc pyta: "jak?".
Podobna sytuacja ma miejsce dwanaście lat później w Świątyni Jerozolimskiej, kiedy wraz z Józefem odnajdują w niej młodego Jezusa. Teoretycznie powinna znać motywy pozostania w niej chłopca. A jednak zadaje mu pytanie: "Dlaczego?". Chce bowiem znać Jego, a nie wymyślone przez siebie powody takiego postępowania Syna Bożego. Bo prawda ma różne oblicze i nie koniecznie to, co wydaje nam się prawdziwe takie jest. Maryja poprzez zadawanie konkretnych pytań uczy nas, jak szukać prawdy i jak do niej dochodzić.
My sami żyjemy w świecie, w którym prawda przeplata się z fikcją. Nie zawsze łatwo jest odróżnić jedno od drugiego, toteż bardzo często to, co jest złudne bierzemy za prawdę. W dzisiejszych czasach żyjemy zbyt gwałtownie i nie zawsze znajdujemy czas na to, aby odróżnić prawdę od postprawdy. Nie stawiamy pytań mogących pomóc nam ją odnaleźć, bo brakuje nam na to czasu, a niekiedy i ochoty. Nie chcemy też wyjść na kogoś nieinteligentnego, czy też nie wierzącego w to, co mówi druga osoba. Tymczasem choćby Maryja stawiała pytania, aby lepiej poznać tajemnice samego Boga. Stawianie pytań nie jest więc wynikiem naszej głupoty, a chęci przybliżenia się do prawdy.
"Światło łaknących prawdy - pokój ludziom daj"
