Wyniki wieloośrodkowego badania z randomizacją, porównującego hydroksychlorochinę (HCQ) z iguratimodem (IGU) – lekiem znanym m.in. z terapii RZS – sugerują, iż w walce z aktywną postacią zespołu Sjögrena pojawiła się nowa alternatywa terapetyczna.
Dobór leczenia pierwotnego zespołu Sjögrena (pSS) od lat pozostaje dylematem klinicystów. Brak zarejestrowanych leków modyfikujących przebieg choroby sprawia, iż mimo dyskusyjnej skuteczności, część lekarzy rutynowo sięga po hydroksychlorochinę (HCQ). Naukowcy postanowili porównać skuteczność i bezpieczeństwo zastosowania u pacjentów z pSS terapii HCQ oraz iguratimodu (IGU).
W badaniu udział wzięło 78 pacjentów z aktywnym pSS, których losowo przydzielono do 24-tygodniowej terapii IGU (25 mg dwa razy dziennie) lub standardowej dawki HCQ (200mg dwa razy dziennie). Choć badanie miało wykazać wyższość jednej z terapii, wyniki pozostawiły pewien niedosyt. Odsetek odpowiedzi w indeksie SSRI-30 był wprawdzie wyższy w grupie leczonej iguratimodem (57,9% vs 40,0%), jednak różnica ta nie osiągnęła progu istotności statystycznej (p=0,114).
Prawdziwa siła iguratimodu ujawniła się jednak w analizie drugorzędowych punktów końcowych, które lepiej oddają systemowy charakter choroby. Wskaźnik odpowiedzi STAR wyniósł 39,5% dla IGU wobec zaledwie 15,0% dla HCQ (p=0,015). Podobnie w indeksie ESSDAI, iguratimod wykazał istotną przewagę (21,1% vs 5,0%; p=0,034).
Profil bezpieczeństwa przechylił szalę na korzyść „starego” leczenia hydroksychlorochiną – zdarzenia niepożądane wystąpiły u 60,6% pacjentów na IGU w porównaniu do 37,8% na HCQ, choć w większości były to incydenty łagodne.
W świetle tych dowodów iguratimod wyrasta na poważną alternatywę terapeutyczną, mogącą przełamać dotychczasowy impas w leczeniu pierwotnego zespołu Sjögrena.
