„Zwykły ból”, który okazał się zwiastunem poważnej choroby
„Zwykły ból”, który okazał się zwiastunem poważnej choroby
46-letni Kris Cooke, pracujący jako budowlaniec w Londynie, przez wiele miesięcy uważał, iż dolegliwości bólowe pleców są skutkiem ciężkiej pracy i przeciążenia organizmu. Jako tynkarz był przyzwyczajony do trudnych warunków fizycznych, dlatego ból w górnej części pleców brał za naciągnięcie mięśnia lub efekt używania nowego materaca.
Rak trzustki – jak rozpoznać tego cichego zabójcę?
Przez dłuższy czas Kris prowadził normalne życie, odkładając wizytę u lekarza. Jego stan zdrowia gwałtownie się pogorszył, gdy trafił do szpitala z dusznością i silnym bólem po prawej stronie pleców. Badania obrazowe ujawniły zapadnięcie lewego płuca, liczne skrzepy wokół serca, a także obecność nowotworu w trzustce. Po kilku dniach lekarze postawili druzgocącą diagnozę – zaawansowany rak trzustki, który w chwili wykrycia był już nie do wyleczenia i wymagał opieki paliatywnej.
Czas odgrywa kluczową rolę w walce z rakiem trzustki
Ten typ nowotworu charakteryzuje się tym, iż objawy pojawiają się zwykle późno i łatwo je pomylić z innymi, mniej poważnymi dolegliwościami. W Polsce rak trzustki jest jednym z nowotworów o najgorszym rokowaniu. Co roku diagnozuje się około 3,8–4 tys. nowych przypadków, niemal po równo u kobiet i mężczyzn.
Statystyki pokazują, iż rocznie z powodu tego nowotworu umiera więcej osób, około 4,8–5 tys., niż zostaje nim zdiagnozowanych. Świadczy to o agresywnym przebiegu choroby oraz o tym, iż pacjenci trafiają do lekarzy często w bardzo zaawansowanym stadium, kiedy leczenie radykalne nie jest możliwe.
Skąd biorą się mylne objawy raka trzustki?
Krajowy Rejestr Nowotworów podkreśla, iż symptomy raka trzustki zwykle pojawiają się dopiero wtedy, gdy choroba jest już zaawansowana. Pacjenci często przypisują pierwsze dolegliwości takim czynnikom jak ból kręgosłupa, stres, dieta czy przeciążenie. Ból może mieć łagodny przebieg, co dodatkowo utrudnia szybką diagnozę.
Choroba rozwijająca się po cichu
Rak trzustki nazywany jest „cichym zabójcą”, ponieważ na wczesnym etapie rzadko towarzyszą mu charakterystyczne objawy. Gdy symptomy się pojawiają, są niespecyficzne i łatwo można je zlekceważyć lub przypisać innym przyczynom. Do najczęstszych należą:
- ból w nadbrzuszu lub plecach, szczególnie nasilający się nocą,
- uczucie niestrawności i wzdęcia,
- utrata apetytu i niezamierzona utrata masy ciała,
- przewlekłe zmęczenie,
- nudności, biegunki lub zaparcia,
- zaburzenia gospodarki cukrowej, w tym świeżo rozpoznana cukrzyca,
- epizody zakrzepowo-zatorowe.
Problem polega na tym, iż żaden z tych objawów nie jest charakterystyczny wyłącznie dla raka trzustki. Wiele osób przez długi czas leczy się na dolegliwości kręgosłupa, żołądka lub na stres, zanim trafi do specjalisty.
Znaczenie szybkiej diagnozy
Moment rozpoznania choroby ma ogromne znaczenie dla leczenia. Ponieważ rak trzustki często rozwija się skrycie i jest zaawansowany w chwili diagnozy, wielu pacjentów nie kwalifikuje się do leczenia operacyjnego. choćby osoby prowadzące zdrowy tryb życia mogą zostać zaskoczone nagłym, dramatycznym rozpoznaniem.
Historia Krisa jako ważna przestroga
Bliscy Krisa zdecydowali się nagłośnić jego przypadek nie po to, by budzić strach, ale by uświadomić, iż poważne choroby mogą zaczynać się bardzo niepozornie. Szczególnie osoby, które z natury ignorują ból na co dzień, pracują fizycznie, są aktywne i zahartowane, często nie zwracają uwagi na pierwsze sygnały.
Kiedy zwrócić szczególną uwagę?
Choć rak trzustki rzadko jest przyczyną bólu pleców czy niestrawności, warto zwracać uwagę na sytuacje, gdy objawy:
- utrzymują się tygodniami lub choćby miesiącami,
- zamiast ustępować, nasilają się,
- pojawiają się nocą,
- towarzyszą im dodatkowe symptomy, takie jak chudnięcie, problemy z trawieniem czy epizody zakrzepowe.
Nie warto odkładać diagnostyki na później, ponieważ może to mieć poważne konsekwencje dla zdrowia.
Dominika Najda, dziennikarka Wirtualnej Polski
Źródła: Krajowy Rejestr Nowotworów, Daily Mail
Informacje zawarte w artykule mają charakter edukacyjny i nie zastępują profesjonalnej konsultacji lekarskiej. W przypadku problemów zdrowotnych należy skonsultować się ze specjalistą.
