Choroby naczyń obwodowych, takie jak miażdżyca, przewlekła niewydolność żylna, istotnie wpływają na proces gojenia się ran, prowadząc do powstawania owrzodzeń niedokrwiennych i żylnych. Rany te charakteryzuje głębokie uszkodzenie tkanek, martwica i ból. Leczenie wymaga kompleksowego podejścia, uwzględniając poprawę krążenia, odpowiednie leczenie i higienę rany, zwalczanie infekcji czy zapewnienie diety bogatej w białko. istotną rolę w terapii odgrywa również fizjoterapia oraz rehabilitacja ruchowa, które mogą nie tylko wesprzeć gojenie, ale także opóźnić lub zapobiec powstaniu rany.
Zabiegi fizjoterapeutyczne i leczenie usprawniające w chorobach na tle naczyń obwodowych istotnie wspierają pacjentów poprzez poprawę krążenia, zmniejszenie bólu i obrzęków, opóźnienie progresji choroby czy zwiększając ogólną sprawność pacjenta. Indywidualny plan leczenia w połączeniu z edukacją pacjenta są w stanie realnie opóźnić powstanie rany lub zapobiec jej pojawieniu się.
Fizjoterapia w leczeniu ran
Fizjoterapia oddziałuje na proces gojenia ran wielokierunkowo. Działania ukierunkowane na stymulację krążenia i metabolizmu powodują wzrost dopływu tlenu, co stanowi warunek konieczny dla prawidłowej pracy fibroblastów i komórek odpowiedzialnych za odbudowę tkanek. Zastosowanie technik manualnych pozwala modyfikować napięcie powięziowe, poprawiać ruchomość pobliskich struktur oraz tworzyć warunki sprzyjające uelastycznieniu tkanki bliznowatej w późniejszych fazach procesu gojenia. Ponadto fizjoterapia obejmuje interwencje zapobiegające powstawaniu ograniczeń ruchu, które są częstymi następstwami ran z powikłaniami.
Na poziomie ogólnoustrojowym terapia ruchowa wspiera funkcjonowanie układu krążenia, limfatycznego i oddechowego, co bezpośrednio przekłada się na proces gojenia. Wzrost przepływu krwi powoduje szybsze usuwanie produktów przemiany materii i mediatorów zapalnych, redukcję obrzęku oraz poprawę środowiska biologicznego rany. Z kolei odpowiednie wzorce ruchowe zmniejszają ryzyko ponownych urazów mechanicznych, co jest najważniejsze szczególnie w przypadku ran przewlekłych, które mogą łatwo ulec ponownemu uszkodzeniu.
Fizjoterapia wspiera leczenie ran poprzez następujące czynniki:
- poprawa krążenia i dotlenienia tkanek – prawidłowe krążenie to podstawa w gojeniu ran. W wielu przypadkach ran przewlekłych problem nie wynika z samego uszkodzenia skóry, ale z zaburzeń mikrokrążenia, które upośledzają transport tlenu i substancji niezbędnych do regeneracji. Fizjoterapia wykorzystuje liczne techniki poprawiające krążenie – od prostych ćwiczeń czynnych po bardziej zaawansowane ćwiczenia oporowe i funkcjonalne, mobilizacje stawowe czy pracę z układem oddechowym.
- redukcja obrzęków i przeciążeń tkanek – obrzęk stanowi jeden z najpoważniejszych czynników hamujących gojenie ran. W przestrzeni międzykomórkowej gromadzi się nadmiar płynów oraz substancji zapalnych, które utrudniają dostarczanie tlenu i odżywianie komórek. Fizjoterapia wykorzystuje techniki drenażu limfatycznego, które usprawniają przepływ limfy, pomagają redukować objętość kończyny oraz poprawiają elastyczność skóry i tkanek głębokich.
- stymulacja regeneracji tkanek poprzez bodźce fizykalne – metody fizykalne są istotnym narzędziem w postępowaniu z ranami. W literaturze opisuje się ich wpływ na komórki odpowiedzialne za proces gojenia, tj. fibroblasty, keratynocyty, makrofagi i komórki śródbłonka. Bodźce takie jak światło laserowe mogą stymulować proliferację i migrację komórek, pole magnetyczne wpływa na modulację stanu zapalnego, a prądy biostymulujące mogą poprawiać metabolizm w obrębie rany;
- korekcja wzorców ruchowych i odciążenie miejsca uszkodzenia – nieprawidłowa biomechanika może wielokrotnie powtarzać mikrourazy i uniemożliwiać gojenie ran. Dotyczy to szczególnie ran zlokalizowanych na stopie, podudziu czy powierzchniach narażonych na tarcie lub ucisk. Fizjoterapeuta analizuje chód, postawę, zakresy ruchu, siłę mięśniową oraz stabilność. o ile okaże się, iż rana wynika z przeciążenia, terapia skupia się na korekcji tego przeciążenia poprzez reedukację ruchową, wzmocnienie odpowiednich grup mięśni oraz wprowadzenie technik zmniejszających nacisk na tkanki.
- leczenie blizn – w fizjoterapii istnieje wiele metod wspierających leczenie blizn patologicznych, jak i wspierających prawidłowe kształtowanie się blizny.
Postępowanie fizjoterapeutyczne w najczęstszych chorobach naczyń
Choroby naczyń obwodowych są jednym z najczęstszych czynników powstawania ran przewlekłych. U pacjentów, u których zdiagnozowano te schorzenia, leczenie usprawniające powinno być wdrożone niezwłocznie po rozpoznaniu choroby. Co więcej, należy prowadzić je systematycznie i konsekwentnie, dbając także o odpowiednią edukację chorego. Właściwe wdrożenie działań fizjoterapeutycznych może nie tylko maksymalnie opóźnić czas pojawienia się rany, ale także zapobiec jej powstaniu.
Jak wskazują eksperci u pacjentów ze zdiagnozowanymi chorobami naczyń obwodowych istotnym elementem jest kontrolowany wysiłek fizyczny. Prowadzi on przede wszystkim do ogólnej poprawy funkcjonowania organizmu, a w szczególności metabolizmu, czynności narządów krążenia i układu oddechowego we wszystkich ich funkcjach, narządu ruchu oraz wydzielania zewnętrznego.
Fizjoterapia w miażdżycy zarostowej tętnic
Miażdżyca zarostowa tętnic to przewlekła choroba, w której złogi miażdżycowe zwężają tętnice, najczęściej kończyn dolnych, ograniczając dopływ tlenu, krwi i substancji odżywczych. Dochodzi do niedokrwienia tkanek, zwiększa się ryzyko wystąpienia trudno gojących się owrzodzeń.
W przypadku miażdżycy zarostowej tętnic usprawnienie lecznicze polega m.in. na: wytworzeniu i usprawnieniu krążenia obocznego, zwiększeniu przepływu krwi w obszarze niedokrwiennym, poprawie siły mięśni niedokrwionych czy zmniejszeniu dolegliwości bólowych niedokrwionej kończyny. Rehabilitacja ruchowa u tych pacjentów może obejmować zabiegi z zakresu:
- kinezyterapii – np. trening marszowy, testy i treningi na bieżni ruchomej, ćwiczenia izometryczne kończyn dolnych, ćwiczenia dystalnych części kończyn górnych i dolnych. Dzięki wdrożeniu nadzorowanego programu ćwiczeń można uzyskać aż 100 proc. wydłużenie czasu wystąpienia objawów chromania przestankowego;
- fizykoterapii – fizykoterapia usprawnia i wspomaga wytworzenie krążenia obocznego, zapobiega zakrzepom, odruchowemu rozszerzeniu naczyń, a także usprawnia przemiany beztlenowe. Z zakresu fizykoterapii u pacjentów z miażdżycą zarostową tętnic zalecane są: jonoforeza, diadynamik, masaż, przerywana kompresja pneumatyczna, leczenie uzdrowiskowe (kąpiele radoczynne, masaże podwodne, kąpiele kwasowęglowe, zawijania borowinowe).
Fizjoterapia w przewlekłej niewydolności żylnej
Przewlekła niewydolność żylna jest powszechnym schorzeniem, w którym żyły nie transportują prawidłowo krwi do serca. Stan ten prowadzi do zastoju i podwyższonego ciśnienia żylnego. U pacjentów powstają obrzęki, pojawia się uczucie ciężkości, żylaki, bóle i skurcze mięśni. W zaawansowanych stadiach choroby rozwijają się owrzodzenia.
Fizjoterapia może skutecznie wesprzeć pacjentów z diagnozą tej choroby, a także opóźnić lub zapobiec wystąpieniu trudno gojącym się ranom. Wśród zabiegów zalecane są techniki z grupy:
- kinezyterapii – np. ćwiczenia czynne kończyn dolnych, ćwiczenia izometryczne kończyn dolnych i obręczy miedniczej, ćwiczenia oddechowe, chodzenie, jazda na rowerze, pływanie;
- fizykoterapii – np. jonoforeza z acetylocholiny, prądy dinadynamiczne, prądy interferencyjne. Należy jednak pamiętać, iż przeciwwskazaniem do zastosowania fizykoterapii jest obecność obliteracji pożylakowej oraz skłonność do zapaleń i zakrzepicy.
Wśród innych zabiegów z dziedziny fizjoterapii, które mogą zapobiec powstawaniu owrzodzeń są także: kompresjoterapia wielowarstwowa, masaż limfatyczny, kinesiotaping.
Fizjoterapia w chorobie cukrzycowej stóp
W chorobie cukrzycowej stóp pacjentom zaleca się ćwiczenia, około 30 minut dziennie,, takie jak: pływanie, trucht, spacer lub marsz na bieżni, wchodzenie po schodach, wolny taniec, spokojna jazda na rowerze, jazda na łyżwach oraz inne ćwiczenia niewymagające intensywnego wysiłku. Dzięki wdrożeniu takiej aktywności fizycznej u chorych można uzyskać normalizację ciśnienia tętniczego, poprawę krążenia, zwiększenie zużycia glukozy z obniżeniem glikemii we krwi i obecności cukru w moczu, poprawę wrażliwości na insulinę.
U pacjentów z owrzodzeniem stóp w celu przyspieszenia gojenia ran stosuje się również: kąpiele kwasowęglowe gazowe, magnoterapię, laseroterapię, lampy emitujące światło spolaryzowane, laserohiperbarię.
Podsumowanie
Schorzenia na tle naczyń obwodowych nie dyskwalifikują pacjentów z procesu usprawniania leczniczego, ale mocno ograniczają zakres ćwiczeń i często wykluczają wiele zabiegów z zakresu fizykoterapii. U chorych często pojawiają się również dolegliwości bólowe, co znacznie ogranicza we wszystkich funkcjach ruchowych. Należy również pamiętać, iż wiele ran wymaga także interwencji chirurgicznej, np. z przeprowadzeniem zabiegu autologicznego przeszczepu skóry. W tej sytuacji fizjoterapia również odgrywa znaczącą rolę, poprawiając czynności lokomocyjne czy ogólną sprawność pacjenta.
Fizjoterapia jest istotnym elementem prewencji pierwotnej w leczeniu pacjentów zagrożonych powstawaniem ran przewlekłych. Kompleksowa opieka medyczna, uwzględniająca fizjoterapię, pozwala na uzyskanie najlepszych efektów terapii.
Przeczytaj także rozmowę z dr n. o zdr. Joanną Białożyt, specjalistką fizjoterapii, Zastępcą Kierownika Oddziału Rehabilitacji w Centrum Leczenia Oparzeń im. dr. Stanisława Sakiela w Siemianowicach Śląskich:
Rehabilitacja ruchowa u pacjentów z ranami przewlekłymi – standard czy niedoceniona konieczność?
Bibliografia















![Zderzenie dwóch pojazdów na krajowej „piątce” [FOTO]](https://swidnica24.pl/wp-content/uploads/2026/01/1.jpg)
