„O ile owrzodzenia żylne nie są aż tak niebezpieczne dla chorych, ponieważ nie powodują śmierci, tak owrzodzenia, które wynikają z niedokrwienia kończyn, to nie tylko kwestia amputacji, ale to jest kwestia życia tych chorych” – mówił podczas IX Forum Leczenia Ran prof. Grzegorz Oszkinis. Ekspert zwrócił uwagę na konieczność badania chorego i różnicowania owrzodzeń, a także współczesne nowoczesne metody leczenia chirurgicznego.
Prof. dr hab. n. med. Grzegorz Oszkinis, specjalista chirurgii ogólnej, Kierownik Katedry i Kliniki Chirurgii Ogólnej, Endokrynologicznej i Onkologii Gastroenterologicznej Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, był jednym z ekspertów IX Forum Leczenia Ran, które odbyło się w dniach 16-19 września 2026 r. w Karpaczu. Podczas wydarzenia zabrał głos w sesji poświęconej leczeniu ran z perspektywy chirurga, a w panelu konsultacyjnym wyjaśniał zagadnienia związane z owrzodzeniami żylnymi i tętniczymi goleni, niewydolności żylną oraz współczesnymi metodami oceny postępów gojenia owrzodzeń.
„Niedokrwienia kończyn to nie tylko kwestia amputacji, ale to jest kwestia życia tych chorych”
– Najczęściej postrzegamy rany jako powikłanie chorób żył – i jest to bardzo duża grupa osób – ale nie możemy zapominać o ranach, na które chorzy cierpią z powodu chorób tętnic. Miażdżyca tętnic ze współistniejącą cukrzycą powoduje, iż ryzyko utworzenia się rany jest bardzo duże. O ile owrzodzenia żylne nie są aż tak niebezpieczne dla chorych, ponieważ nie powodują śmierci, tak owrzodzenia, które wynikają z niedokrwienia kończyn, to nie tylko kwestia amputacji, ale to jest kwestia życia tych chorych – zwrócił uwagę prof. Grzegorz Oszkinis. – Jako chirurg naczyniowy podkreślam wagę badania chorego i zróżnicowania, czy jest to owrzodzenie wynikające z chorób żył czy tętnic. Podstawowym badaniem jest badanie tętna, badanie wskaźnika kostka-ramię. To banalne badania, które każda osoba lecząca rany powinna potrafić wykonać – wskazał ekspert.
Prof. Oszkinis podkreślił, iż Polska ma jeden z najwyższych odsetków amputacji kończyn w Unii Europejskiej. „I to nie amputacji w zakresie palców czy stopy, ale ja mówię o amputacji na poziomie kolana, czy amputacji na udzie” – podkreślił specjalista i dodał, iż około 10-15 proc. osób po amputacji powyżej stanu kolanowego będzie chodzić.
– Produkujemy więźniów 4 piętra. To jest straszne określenie, ale ono oddaje cały dramat tych ludzi. o ile chory jeździ na wózku i mieszka w bloku bez windy, nie wyjdzie na spacer. Dlatego tak istotny jest głos chirurga naczyniowego i podniesienie wagi tego, jak istotnym elementem jest zróżnicowanie owrzodzenia w przebiegu niedokrwienia. Nie możemy dopuścić do tego, żeby robić amputacje bez badania i konsultacji chirurga naczyniowego.
Nowoczesne metody leczenia
Prof. Oszkinis wskazał, iż w tej chwili jest wiele możliwości leczenia niedokrwienia kończyn i w Polsce dysponujemy całą gamą zabiegów, zarówno chirurgicznych, jak i współczesnej chirurgii wewnątrznaczyniowej.
– Chirurgia naczyniowa zmienia się na całym świecie. Leczymy chorych metodami wewnątrznaczyniowymi, czyli stosunkowo mało obciążającymi. Oczywiście, o ile to nie pomaga, to musimy przeprowadzać duże zabiegi chirurgiczne, ale to jest jedyna rzecz, która pozawala na zmniejszenie liczby dużych amputacji w Polsce – mówił ekspert. – Często u chorych z przewlekłym owrzodzeniem na tle żylnym występuje zwężenie żył biodrowych. Współcześnie chirurgia naczyniowa ma odpowiedź na to – możemy leczyć zwężenia żył biodrowych, możemy je poszerzać, możemy zakładać dedykowane stenty do układu żylnego. Oczywiście to natychmiast nie wyleczy owrzodzenia poniżej kolana, ale o ile zlikwidujemy zwężenie w żyłach biodrowych, gojenie rany poniżej kolana będzie bardzo szybkie.


















