Dlaczego farmaceuci nie raportują zdarzeń medycznych do systemu P1?

W petycji skierowanej do Ministerstwa Zdrowia wskazano, iż farmaceuci, jako zawód medyczny, powinni mieć możliwość, a choćby obowiązek raportowania do systemu P1 zdarzeń medycznych. Chodzi o sytuacje związane z udzielaniem porad farmaceutycznych oraz wydawaniem produktów leczniczych i suplementów diety.

Postulat ten wynika bezpośrednio z praktyki aptecznej. Farmaceuta bardzo często jako pierwszy styka się z pacjentem. Identyfikuje problemy lekowe, ryzyko interakcji oraz niewłaściwe stosowanie preparatów. Zdarza się też, iż zauważa objawy wymagające pilnej konsultacji lekarskiej. Brak możliwości raportowania takich zdarzeń sprawia, iż istotna część informacji zdrowotnych pacjenta pozostaje poza systemem ochrony zdrowia.

Ministerstwo Zdrowia: obecne prawo na to nie pozwala

W odpowiedzi resort zdrowia jednoznacznie wskazał, iż obowiązek raportowania zdarzeń medycznych do systemu P1 dotyczy wyłącznie podmiotów wykonujących działalność leczniczą. System P1 stanowi element systemu informacji w ochronie zdrowia i działa na podstawie ustawy oraz aktów wykonawczych.

Ministerstwo podkreśla, iż apteki nie są podmiotami leczniczymi. Czynności takie jak wydawanie leków bez recepty czy udzielanie porad farmaceutycznych nie są w tej chwili kwalifikowane jako świadczenia zdrowotne raportowane do P1. W efekcie farmaceuci nie tylko nie mają obowiązku raportowania, ale również nie dysponują narzędziami prawnymi, które by to umożliwiały.

Problem nie leży w farmaceutach, ale w systemie

Odpowiedź Ministerstwa Zdrowia obnaża istotną lukę systemową. Farmaceuci są zawodem medycznym i wykonują czynności o charakterze zdrowotnym. Mimo to funkcjonują poza formalnym systemem udzielania świadczeń zdrowotnych.

Ten problem szerzej omawialiśmy w artykule Indywidualne praktyki farmaceutyczne – czas na zmiany?. Dopóki farmaceuta działa wyłącznie w ramach apteki, która nie figuruje w rejestrze działalności leczniczej, jego działania pozostają niewidoczne dla systemu. Dotyczy to choćby czynności merytorycznie zbliżonych do świadczeń zdrowotnych.

Indywidualne praktyki farmaceutyczne jako brakujące ogniwo

Wprowadzenie indywidualnych praktyk zawodowych farmaceutów oraz objęcie ich ustawą o działalności leczniczej rozwiązałoby kilka problemów jednocześnie. Farmaceuta, jako podmiot wykonujący działalność leczniczą, mógłby:

• udzielać świadczeń zdrowotnych w sposób formalnie uznany przez system,
• raportować zdarzenia medyczne do P1,
• prowadzić dokumentację porównywalną z innymi zawodami medycznymi,
• w przyszłości zawierać umowy z Narodowy Fundusz Zdrowia.

Środowiska zawodowe od dawna wskazują, iż brak takich rozwiązań spycha farmaceutów na margines systemu ochrony zdrowia. Dzieje się tak mimo stale rosnących kompetencji i odpowiedzialności zawodowej.

Z perspektywy bezpieczeństwa pacjenta brak raportowania zdarzeń medycznych z udziałem farmaceutów oznacza niepełny obraz terapii. Doświadczenia z pilotażu przeglądów lekowych jasno pokazują, iż aktywne włączenie farmaceutów w opiekę nad pacjentem poprawia efekty leczenia i zmniejsza liczbę hospitalizacji.

Źródło: MZ.gov.pl