Przeczytawszy "Szczygła" Donny Tartt pomyślałam sobie, iż warto by było obejrzeć jego filmową adaptację. Wiem, iż kilka lat temu leciała ona na TVN7, liczyłam więc na to, iż będzie ona zamieszczona np. na cda. Nie pomyliłam się. Trochę mi jednak mina zrzedła, kiedy zobaczyłam jak długo trwa cały film. 2,5 godziny, litości... Kogoś to dziwi, iż podzieliłam całość na dwie części i oglądałam je w piątek i w sobotę podczas podróży pociągiem do i z W-c? Myślę, iż nie powinno.
Film "Szczygieł", podobnie jak książka o tym samym tytule, opowiada historię nastoletniego chłopca, Theodora Deckera, przedwcześnie osieroconego przez matkę. Pewnego dnia kobieta zabiera syna do jednej z nowojorskich galerii sztuki. Pokazuje mu swój ulubiony obraz - "Szczygła" autorstwa Carela Fabritiusa z 1654 roku. Po chwili w budynku wybucha bomba, która zabija m.in. matkę Thea. Pogrążony w szoku chłopiec wykrada obraz i ucieka z galerii. niedługo trafia do gościnnego domu swojego szkolnego kolegi, Andego. Dobrze się w nim czuje, jednak pewnego dnia zgłasza się po niego ojciec, który jakiś czas wcześniej opuścił rodzinę. Zabiera chłopca ze sobą do Los Angeles. Od tego momentu rozpoczyna się wędrówka Thea po znanych i nieznanych terenach. Towarzyszy mu w niej nowopoznany kolega ze szkoły, niejaki Boris (który gwałtownie nadał mu ksywę Harry Potter), pies należący do Sandry, partnerki ojca, a także ukryty w bagażu obraz "Szczygieł". Ostatecznie trafia do Amsterdamu. Osierocony przez oboje rodziców (w międzyczasie jego ojciec ginie w wypadku samochodowym), uzależniony od narkotyków i alkoholu (skutek przyjaźni z Borysem), zmagający się z demonami przeszłości, musi stanąć oko w oko z rzeczywistością i niebezpieczeństwem, jakie ona niesie. Uciekający przed innymi, nieufający nikomu coraz częściej zapomina o obrazie i wplątuje się w coraz to nowe kłopoty. Czy ukrywany przez niego obraz może być przyczyną wszystkich nieszczęść, jakie go spotkały w życiu?
![]() |
| Theo (z lewej strony) i Boris (z prawej strony) (źródło zdjęcia) |
No dobra, słyszałam i czytałam wiele opinii na temat filmu, zarówno pozytywnych, jak i negatywnych. Ja jednak oceniam go raczej pozytywnie. Koniec mnie trochę rozczarował. Poza tym myślę, iż wartością dodaną był fakt, iż wcześniej przeczytałam książkowy pierwowzór, dzięki czemu już nieco orientowałam się w fabule. Dzięki temu przeskoki czasowe z życia Thea jako nastolatka i Thea jako dorosłego nie burzyły mi tak bardzo całego obrazu. Nie wiem jakie jest Wasze zdanie, ale mnie osobiście denerwuje taki zabieg.
![]() |
| Dorosły już Theo (źródło zdjęcia) |
Co do głównego bohatera, Thea, to raczej mnie do siebie przekonał. Ot, mały zagubiony chłopiec, który pozostał takim również w dorosłym życiu. Ale z taką nieporadnością było mu po prostu "do twarzy". Podobnie jak w przypadku książki, także i tutaj irytowała mnie postać Borisa. Myślę, iż z Theem mogłabym sie zaprzyjaźnić, ale z tak butnym człowiekiem jak Boris - nigdy.
Film ma swoje mocne i słabe strony, ale raczej odwzorowuje treść książki. Raczej dobrze mi się go oglądało, chociaż chwilami stawał się przynudnawy, choćby w pociągu. Sama spokojnie skróciłabym go do 2 godzin, a może choćby i więcej. Myślę, iż wtedy też nie byłby najgorszy i przekazałby to, co trzeba.











