Świadczenie wspierające ma już trzy lata. Co się udało? Co się nie udało?

Zdjęcie: Świadczenie wspierające ma już trzy lata. Co się udało? Co się nie udało?


Udało się przekonać osoby niepełnosprawne do koncepcji punktów za niesamodzielność jako podstawa wysokości świadczenia wspierającego. A startem było przekonanie, iż treść orzeczenia o niepełnosprawności (zwłaszcza stopień znaczny) jest dogmatem. w tej chwili można mieść stopień znaczny i jednocześnie w systemie świadczenia wspierającego zostać uznanym za osobę samodzielna (np. osoba sparaliżowana od pasa w dół może samodzielnie prowadzić dom, organizować zakupy, jedzenie, załatwiać sprawy urzędowe, prowadzić samochód). Porażką systemu świadczenia wspierającego jest zabranie od 1 stycznia 2026 r. wyrównań za okres rozpatrywania wniosku osoby niepełnosprawnej we WZON. A klęską obniżenie rangi świadczeń dla stopnia umiarkowanego (symbolem tego jest 215,84 zł dla zasiłku pielęgnacyjnego).