Sposób wyliczenia ilości substancji doprowadzającej do izotonii

receptura.pl 3 godzin temu

Roztwór izotoniczny – znaczenie

Roztwór izotoniczny to taki, w którym ciśnienie osmotyczne jest takie samo jak fizjologiczne. Roztwory o ciśnieniu osmotycznym w przedziale między 280 a 320 mOsm/l uznaje się za izotoniczne, poniżej tej wartości mówimy o roztworach hipotonicznych, powyżej – hipertonicznych.

Dzięki zachowaniu izotoniczności leku recepturowego zmniejsza się ryzyko podrażnienia tkanek, pojawienia się dyskomfortu i bólu podczas stosowania preparatu.

W niektórych przypadkach zasadne jest stosowanie kropli hipertonicznych (np. konieczność zmniejszenia obrzęku, stany zapalne). Natomiast krople hipotoniczne mogą wywołać obrzęk rogówki.

Środki izotonizujące

W praktyce aptecznej najczęściej zachodzi konieczność izotonizowania kropli do oczu. Wynika to z faktu, iż substancje lecznicze wchodzące w skład kropli do oczu występują zwykle w niewielkich stężeniach. Powstają wtedy roztwory hipotoniczne, natomiast dodatek związków obojętnych pozwala podwyższyć ciśnienie osmotyczne do pożądanej wartości (ok. 300 mOsm/l). Używa się do tego celu niżej wymienionych roztworów:

  • 0,9% roztwór chlorku sodu,
  • 1,6% roztwór azotanu potasu,
  • 1,9% roztwór kwasu borowego,
  • 5% roztwór glukozy.

Dobór adekwatnych substancji pomocniczych do sporządzania kropli do oczu

W poniższej tabeli zestawiono informacje dotyczące ilości wody zalecanej do uzyskania roztworu izotonicznego substancji leczniczej, a także rodzaju roztworu substancji izotonizującej.

Substancja lecznicza [0,1g] Ilość jałowej wody do rozpuszczenia [g] Izotoniczny roztwór uzupełniający [do 10g]
Atropini sulfas 1,3 0,9% roztwór chlorku sodu
1,9% roztwór kwasu borowego
Chloramphenicolum 1,2* Bufor boranowy
Ephedrini hydrochloridum 3,1 0,9% roztwór chlorku sodu
Epinephrinum 0,9% roztwór chlorku sodu
Gentamicini sulfas 0,9 Bufor fosforanowy
Kalii iodidum 3,8 0,9% roztwór chlorku sodu
Neomycini sulfas 1,2 1,9% roztwór kwasu borowego
Oxytetracyclini hydrochloridum 1,4* Bufor tetraboranowy
Pilocarpini hydrochloridum 2,4 0,9% roztwór chlorku sodu
1,9% roztwór kwasu borowego
Bufor fosforanowy
Tetracyclini hydrochloridum 3,4* Bufor tetraboranowy
Zinci sulfas 1,3 1,9% roztwór kwasu borowego

*Substancję należy rozpuścić bezpośrednio w środku buforującym

Aby ułatwić sporządzenie preparatów stosuje się jeszcze 2 zasady:

  • jeśli ilość wody potrzebna do uzyskania izotonicznego roztworu substancji czynnej nie przekracza 20% przepisanej masy kropli, substancję leczniczą należy rozpuścić bezpośrednio w roztworze izotonizującym, pomijając wodę;
  • jeżeli woda stanowi więcej niż 90% przepisanej masy roztworu, substancję leczniczą należy rozpuścić tylko w wodzie.

Nie izotonizuje się kropli, których ciśnienie osmotyczne wynikające z zapisanej ilości substancji leczniczej jest izotoniczne lub hipertoniczne.

Zobacz też: Izotoniczność – definicja, znaczenie w recepturze

Przykłady leków recepturowych

Rp.
Pilocarpini hydrochloridi 0,2
Aquae ad 10,0
M.f. guttae ophthalmicae
D.S. Wkraplać 3 x dziennie po 2 krople do oczu

Obliczenia

0,1g chlorowodorku pilokarpiny – 2,4g wody
0,2g chlorowodorku pilokarpiny – 4,8g wody
Środek konserwujący (1% roztwór pomocniczy chlorku benzalkoniowego) – 5 kropli (0,1g)
Środek izotonizujący (0,9% roztwór chlorku sodu) – 4,9g

Rp.
1% Sol. Atropini sulfatis 10,0
M.f. guttae ophthalmicae
D.S. 2 x dziennie 1 kropla do OPL

Obliczenia

0,1g siarczanu atropiny – 1,3g wody
ilość wody – mniej niż 20% całej masy kropli
środek konserwujący (1% roztwór pomocniczy chlorku benzalkoniowego) – 5 kropli (0,1g)
środek izotonizujący (0,9% roztwór chlorku sodu) – 9,8g

Podsumowanie

Zachowanie izotonii recepturowych kropli do oczu czy nosa jest najważniejsze dla zapewnienia bezpieczeństwa i komfortu pacjenta. Podstawą obliczeń są dane tabelaryczne określające, ile wody potrzeba do przygotowania izotonicznego roztworu 0,1 g konkretnej substancji czynnej. Izotonizowania nie stosuje się jednak w przypadku preparatów, których ciśnienie osmotyczne wynikające z zapisanej ilości substancji leczniczej jest już izotoniczne lub hipertoniczne.

Autor: mgr farm. Angelika Łęczycka

Bibliografia:

  1. Jachowicz, R. (Red.). (2021). Receptura apteczna. Sporządzanie leków jałowych i niejałowych. PZWL Wydawnictwo Lekarskie
  2. Cieślik, P., Żołna, B., Woźniczka, K., Gwarda-Matyjaszczyk, K., Cimała, R., Żmudzka, E., Tuszyński, P. K., Uman-Ntuk, E., Kijewska, J., Zemła, M., Michniewska, M., Malinowska, A., Radziszewski, R., Kłak, J., Bartyński, D., i in. (2022). Receptura: Niezbędnik dla początkujących i zaawansowanych (Wyd. 1). Wydawnictwo Farmaceutyczne
  3. Kluk, A., Sznitowska, M. (2010). Substancje pomocnicze w lekach do oczu. Farmacja Polska, 66(8), 567-572. Dostęp online: https://www.ptfarm.pl/pub/File/Farmacja%20Polska/2010/08-2010/09%20%20Leki%20do%20oczu.pdf (opublikowano: 2010, dostęp: 01.05.2026)
Idź do oryginalnego materiału