Sarkopenia w POChP to zadanie dla probiotyku

Zdjęcie: 123RF


Przewlekła obturacyjna choroba płuc wyniszcza cały organizm, prowadząc do wielu trudnych do opanowania następstw. Pomyślne wieści płyną z „Archives of Gerontology and Geriatrics” – odkryto prosty i łatwo dostępny sposób na sarkopenię.

Sarkopenia i wszelkie jej konsekwencje są częste u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, stąd zainteresowanie naukowców z University of Sharjah w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, by poszukać sposobu na spowolnienie procesu.

Przeprowadzili oni randomizowane, podwójnie zaślepione badanie w dwóch szpitalach III stopnia referencyjności. 104 pacjentów w wieku od 63 do 73 lat z rozpoznaną POChP przydzielono w stosunku 1:1 do otrzymywania probiotyku (Vivomixx 112) raz dziennie lub placebo przez 16 tygodni. Przed, jak i po interwencji dokonano oceny składu ciała i siły uścisku dłoni, funkcjonalności (mierzonej przez skalę Short Physical Performance Battery – SPPB, obiektywne narzędzie oceny funkcjonowania kończyn dolnych u osób starszych; opracowane przez National Institute on Aging), stężenia osoczowych markerów przepuszczalności jelit oraz degradacji połączenia nerwowo-mięśniowego.

Wyniki okazały się bardzo obiecujące – wykazano, iż stosowanie probiotyku wiązało się z istotną poprawą w zakresie funkcjonowania bariery jelitowej (zmniejszenie stężenia zonuliny i klaudyny-3), płytki nerwowo-mięśniowej (spadek CAF22); podobny efekt osiągnięto dla parametrów klinicznych, takich jak siła mięśniowa, szybkość chodu i funkcjonalność ruchowa. Leczenie probiotyczne obniżyło również poziom białka C-reaktywnego w osoczu i 8-izoprostanu, markerów ogólnoustrojowego zapalenia i stresu oksydacyjnego. Natomiast pacjenci z grupy placebo nie wykazywali znaczących zmian w obrazie klinicznym lub biomarkerach, z wyjątkiem zonuliny, która wzrastała w czasie, co sugeruje pogorszenie przepuszczalności jelit.

Autorzy podają, iż wieloszczepowy probiotyk poprawia siłę mięśni i sprawność funkcjonalną u pacjentów z POChP najprawdopodobniej poprzez uszczelnienie bariery jelitowej i stabilizację płytki nerwowo-mięśniowej. Przy powtarzających się wynikach podobnych badań takie postępowanie może już niedługo znajdzie się w praktyce klinicznej.

Opracowanie: lek. Damian Matusiak