Pojawia się tylko wieczorem. To mało znany, wczesny objaw schizofrenii

fot. shareinfo.pl / Zdjęcie wygenerowane przy pomocy AI

Schizofrenia to choroba, która dotyka przede wszystkim osoby młode – najczęściej przed trzydziestym rokiem życia. Diagnoza zawsze jest szokiem, ale psychiatrzy uspokajają: kryzys nie nadchodzi bez ostrzeżenia. Kluczem do skutecznej pomocy jest wyłapanie kilku najwcześniejszych zmian w zachowaniu. W tym artykule podpowiadamy, jak rozpoznać te subtelne oznaki.

Choroba młodych dorosłych. Na schizofrenię cierpią miliony ludzi na świecie

Schizofrenia to trwające wiele lat zaburzenie psychiczne, które sprawia, iż mózg inaczej przetwarza myśli, emocje i widzi świat. Przez to chory może słyszeć głosy lub wierzyć w rzeczy nierealne. Choroba ma podłoże genetyczne i biologiczne, ale wpływ ma też stresujące otoczenie, a silnym zapalnikiem bywają używki. Według WHO (Światowa Organizacja Zdrowia) na świecie żyje z nią ok. 24 mln osób. Najczęściej zaczyna się u nastolatków i u osób zaraz po dwudziestce – podaje serwis Medistore.

Schizofrenia: jak rozpoznać pierwsze objawy?

Początkom choroby często towarzyszy apatia, niepokój oraz wyraźny spadek nastroju. Pacjenci mają również problem ze skupieniem myśli, a ich zmysły – wzrok i słuch – mogą płatać im figle.

„Jeśli takie zmiany w zachowaniu utrzymują się bez powodu dłużej niż cztery tygodnie, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, psychologiem lub ośrodkiem badań przesiewowych” – czytamy na łamach Medeonet.

Objawy schizofrenii bywają różne u poszczególnych osób, jednak zawsze łączy je jedno: zaburzone postrzeganie i rozumienie rzeczywistości. Przez nagłe ataki choroby oraz lęk otoczenia, chorzy często zamykają się w sobie i zostają sami.

Wczesne sygnały ostrzegawcze:
• Problemy ze skupieniem uwagi.
• Podejrzliwość i nieufność.
• Unikanie kontaktu z ludźmi i brak chęci do działania.
• Nocne wybudzanie się lub bezsenność.
• Ciągły niepokój, nerwowość i smutek.

Jak przebiega leczenie?

Jak podaje serwis Pacjent.gov.pl, leczenie schizofrenii pomaga opanować objawy i zapobiega pogorszeniu stanu zdrowia. Przy silnym zaostrzeniu choroby pacjent może trafić na oddział zamknięty. Sukces zależy od systematycznych wizyt u psychiatry.
Metody pomocy:
Leki – podstawa terapii.
Terapia zajęciowa – ułatwia powrót do codzienności.
Rozmowa i edukacja – pomagają zrozumieć chorobę.
Elektrowstrząsy – metoda stosowana w ostateczności.