O wsparciu dla opiekunów osób chorych na Alzheimera

Gdy choroba Alzheimera dotknie najbliższego członka rodziny, to zmienia to życie także najbliższych chorego. Perspektywa opiekunów osób chorujących została poruszona podczas czwartkowego spotkania w ŚDS w Elblągu.

Choroby otępienne są coraz częstsze. Czwartkowe spotkanie w ŚDS przy ul. Zamkowej miało pomóc opiekunom osób chorujących.

– Od lat staramy się edukować. To jest trudny temat, ludzie nie chcą na ten temat słuchać. Dopiero jak dotyka ich ten problem, wtedy tematem się interesują – mówi Ewa Torbicz, zastępca dyrektora ŚDS Elbląg przy ul. Zamkowej i współprowadząca czwartkowe spotkanie.

Wydawać, by się mogło, iż to choroba dotykająca osoby starsze. Jednak Alzheimer dotyka w Polsce coraz młodsze osoby.

– Zdarzają nam się uczestnicy kilka ponad 50-letni, ale mamy tez osoby i 90-letnie, to już jest demencja związana z wiekiem. Między demencją a starością nie można postawić znaku równości, ale to starzenie mózgu ma troszkę też wpływ na powstanie choroby – zaznacza Torbicz.

Jak wskazuje praca z osobami chorymi jest trudna fizycznie i emocjonalnie, wymaga też dużej cierpliwości.

– Wiem jednak, iż wszystkie pracujące u nas panie nie zamieniłyby tej pracy na inną. Dużo od chorych dostajemy i czujemy, iż jesteśmy im potrzebni, oni lubią przebywać w tym miejscu, w naszym otoczeniu – podkreśla.

Jak pomóc opiekunowi osoby z chorobą Alzheimera?

– My oprócz tego, ze oferujemy formę dzienną, to mamy także pobyt całodobowy, to takie wytchnieniowe wsparcie i my to robimy już od 2007 roku. Mamy w tym duże doświadczenie i to daje opiekunowi taką chwilę wytchnienia, taką faktyczną. Mogą wyjechać na krótki urlop, choćby w weekend sobie odetchnąć – wyjaśnia Torbicz.

Opiekun (najczęściej mąż, żona, dzieci) jest opiekunem 24h na dobę. Opieka jest więc bardzo obciążająca i wymagająca. Jak może pomóc rodzina, przyjaciele, znajomi?

– Czasami wystarczy wsparcie emocjonalne, iż wiedzą, iż mogą na nas polegać, zawsze przyjść po radę – podkreśla wicedyrektor ŚDS. – Tez musimy przekonywać, iż opiekun musi pomyśleć o sobie, żeby mieć siły i jeszcze przez kolejne lata tę funkcję pełnić. To jego dobra kondycja, to jego dobrostan psychiczny, daje gwarancję podopiecznemu, iż ma tę opiekę zapewnioną – dodaje.