Nie będzie teleporad psychiatrycznych i odwykowych

Eksperci Naczelnej Rady Lekarskiej przyjrzeli się planowanym zmianom w warunkach zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień – stwierdzili, iż zapisy dokumentu uniemożliwią udzielanie teleporad przez personel pracujący zdalnie.

Chodziło o nowelizację zarządzenia prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, która ma dostosować procedury funduszu do rozporządzenia ministra zdrowia z 12 sierpnia 2025 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień. Samorząd lekarski zgłosił szereg uwag do tego dokumentu – poinformowało Prawo.pl.

W projekcie NFZ zaproponowano między innymi zmianę w par. 18 ust. 1 pkt 75 zarządzenia – orzeczenia sądów o przymusowym leczeniu, czyli bez wymaganej zgody świadczeniobiorcy należy traktować jako obowiązek udzielenia świadczenia zdrowotnego świadczeniobiorcy będącemu w stanie nagłym.

Eksperci NRL zwrócili uwagę, iż jest to propozycja kontrowersyjna, ponieważ przymusowe leczenie na podstawie orzeczenia sądu nie zawsze jest równoznaczne z nagłym zagrożeniem życia lub zdrowia.

Samorząd lekarski negatywnie zaopiniował też wymóg umieszczania testów psychologicznych i kwestionariuszy do diagnozy zaburzeń i problemów psychicznych w harmonogramie zasobów.

Jak podało Prawo.pl, największe wątpliwości budzi jednak proponowana zmiana w par. 18 ust. 1 pkt 78 zarządzenia.

Prezydium NRL wskazało, iż wymóg, aby personel realizujący świadczenie przebywał fizycznie w komórce organizacyjnej uniemożliwi udzielanie teleporad przez personel pracujący zdalnie (na przykład z domu), co jest sprzeczne z praktyką wielu poradni.

NRL stwierdziła, iż ograniczanie możliwości wykonywania zawodu lekarza, która została dopuszczona zarówno przez przepisy ustawy z 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, jak i przez Kodeks pracy nie może mieć miejsca w dokumencie podustawowym.

Prezydium lekarskie wskazało ponadto, iż zarządzenie różnicuje współczynniki (1,32 oraz 1,10) dla wymienionych tam świadczeń psychiatrycznych dla dzieci i młodzieży. Nie wyjaśniono w sposób dostateczny, dlaczego część świadczeń dla dzieci i młodzieży jest objęta wyższym współczynnikiem, a część niższym.

Przeczytaj także: „Placówki w każdym powiecie, ale potrzeb coraz więcej”.