Otyłość u dzieci jest czynnikiem prognostycznym otyłości u nastolatków i często utrzymuje się w wieku dorosłym. Wiąże się z poważnymi powikłaniami trwającymi przez całe życie, w tym cukrzycą typu 2, metaboliczną stłuszczeniową chorobą wątroby (MAFLD), wieloma nowotworami i zwiększonym ryzykiem śmierci z powodu chorób układu krążenia w wieku dorosłym.
Podstawą leczenia otyłości jest zmiana stylu życia – interwencje w zakresie zdrowej, zbilansowanej diety oraz adekwatna aktywność fizyczna. Jednakże trwały wpływ tych interwencji na wskaźnik masy ciała (BMI) często bywa niewystarczający.
Analogi glukagonopodobnego peptydu-1 (GLP-1), liraglutyd i semaglutyd, zostały zatwierdzone do długoterminowego kontrolowania masy ciała u młodzieży w wieku od 12. roku życia z otyłością, jako leczenie wspomagające zmiany stylu życia. Leki te działają w zakresie regulowania łaknienia, stężenia glukozy oraz czynności układu sercowo-naczyniowego. Zwiększają także poposiłkowe stężenie insuliny, zmniejszają wydzielanie glukagonu i opóźniają opróżnianie żołądka.