Dolnośląska Izba Aptekarska wydała komunikat, w którym poinformowała o korzystnym dla siebie rozstrzygnięciu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wskazuje w nim, iż 29 kwietnia WSA na posiedzeniu niejawnym stwierdził bezczynność Głównego Inspektora Farmaceutycznego w sprawie rozpoznania jej odwołania od decyzji Dolnośląskiego WIF. Decyzja dotyczyła przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki położonej w Głogowie. Izba twierdzi, iż zezwolenie przeniesiono na rzecz spółki zależnej od Gemini Polska.
WSA w Warszawie stwierdził, iż bezczynność GIF w tej sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Niemniej Głównemu Inspektorowi Farmaceutycznemu wymierzono grzywnę w wysokości 2000 zł. Dodatkowo na rzecz DIA ,a zapłącić 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
– Opisywany wyrok WSA w Warszawie jest pochodną wydania w dniu 4 grudnia 2025 r. wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. II GSK 1847/25, w którym rozpatrywano skargę kasacyjną Izby od wyroku oddalającego jej skargę na bezczynność GIF w ww. sprawie (tj. wyroku WSA w Warszawie z dnia 19 lipca 2024 r., V SAB/Wa 30/24). NSA uwzględnił skargę kasacyjną i przekazał sprawę do WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania – wskazuje Dolnośląska Izba Aptekarska.
Instytucjonalny problem omijania przepisów antykoncentracyjnych?
Izba w swoim komunikacie wskazuje, iż rozstrzygnięcie WSA w Warszawie ze sprawy V SAB/Wa 15/26 dotyczy kwestii pobocznej (wpadkowej), tj. bezczynności. W tej sprawie GIF – na początku grudnia 2025 r., czyli na krótko przed wydaniem przez NSA opisywanego wyżej wyroku w sprawie II GSK 1847/25 – wydał decyzję korzystną dla spółki, która – w ocenie Izby – jest zależna od spółki „Gemini Polska” sp. z o.o., tj. przeniósł na jej rzecz zezwolenie na prowadzenie apteki.
Izba zaskarżyła ją do sądu administracyjnego (szczegóły m.in. tej sprawy opisano w komunikacie Izby z dnia 16 lutego 2026 r.). Jej skargę zarejestrowano przed WSA w Warszawie pod sygn. V SA/Wa 351/26 i w tej chwili czeka ona na rozpoznanie.
– Wyrok WSA z dnia 29 kwietnia 2026 r. stanowi potwierdzenie tego, co Izba sygnalizuje od dawna, a mianowicie mamy do czynienia z instytucjonalnym problemem stosowania antykoncentracyjnych przepisów prawa farmaceutycznego, czyli przepisów, które w założeniu miały przeciwdziałać monopolizacji rynku – twierdzi DIA.
Orzeczenie jest nieprawomocne.
