Dzień Edukacji o NChZJ w Lublinie – wiedza, wsparcie, wspólnota

Zdjęcie: Dzień Edukacji o NChZJ w Lublinie

Lubelski Dzień Edukacji o Nieswoistych Chorobach Zapalnych Jelit 11 października 2025 roku odbył się po raz pierwszy w Wojskowym Szpitalu Klinicznym. Spotkanie zorganizowane przez Towarzystwo „J-elita” zgromadziło zarówno pacjentów, jak i lekarzy oraz personel medyczny.

Już od pierwszych chwil czuć było coś wyjątkowego – atmosferę wspólnoty, wzajemnej życzliwości i zrozumienia, której trudno szukać gdzie indziej.

Program wydarzenia obejmował serię wartościowych wykładów. Doktor n. med. Henryk Gomuła przybliżył rolę endoskopii w diagnostyce i monitorowaniu NChZJ, dr hab. n. med. Paulina Krawiec opowiadała o leczeniu przez żywienie w chorobie Leśniowskiego-Crohna, a dietetyk Aneta Kowal – o znaczeniu codziennej diety w życiu pacjentów. To właśnie z jej wystąpienia zapamiętałam anegdotę o „obieraniu truskawek” – o tym, iż choćby w czasie zaostrzenia, jeżeli bardzo pragniemy zjeść coś, co kochamy, można znaleźć sposób, by zrobić to bezpiecznie. W tej prostej historii kryła się cała mądrość życia z chorobą przewlekłą: szukanie równowagi między ograniczeniami a radością.

Z kolei dr n. med. Przemysław Zając mówił o nowoczesnych lekach małocząsteczkowych i o tym, jak ogromne znaczenie ma dostęp do innowacyjnego leczenia. Hasło jego wystąpienia – „NChZJ idą do domu” – mocno zapadło mi w pamięć. Dla mnie to symbol zmian, jakie zaszły przez ostatnie dwie dekady mojego życia z chorobą Leśniowskiego-Crohna. To nadzieja na leczenie, które pozwala żyć normalnie, pracować, spełniać się, a do szpitala trafiać coraz rzadziej i na krócej.

Spotkanie zakończyło wystąpienie przedstawiciela firmy zajmującej się badaniami klinicznymi, który wyjaśnił, jak bezpiecznie uczestniczyć w badaniach i w jaki sposób pomagają one w odkrywaniu nowych metod leczenia.

Podczas przerw można było porozmawiać z wykładowcami, członkami „J-elity” i personelem szpitala. Były poradniki, komiksy o NChZJ dla dzieci, pyszny poczęstunek i uśmiechy ludzi, którzy naprawdę rozumieją, co znaczy żyć z chorobą przewlekłą. Choć byłam na takim wydarzeniu w Lublinie po raz pierwszy(wiele lat temu bywałam na Dniach Edukacji o NZJ w Krakowie), czułam się jak wśród starych znajomych. To niezwykłe uczucie – być częścią społeczności, w której nikt nie musi tłumaczyć, co to znaczy mieć gorszy dzień, lęk przed badaniami czy niepewność jutra.

Cieszy mnie szczególnie kooperacja „J-elity” z Wojskowym Szpitalem Klinicznym w Lublinie, w którym leczę się od czterech lat. Obecność lekarzy, pielęgniarek i pracowników oddziału pokazała, iż leczenie to nie tylko medycyna, ale i wspólnota ludzi zjednoczonych wokół troski o pacjenta.

Myśląc o wszystkich osobach, które spotkałam podczas tego wydarzenia – chorych, rodzicach dzieci z NZJ, lekarzach i pielęgniarkach – wraca do mnie cytat z Viktora E. Frankla: „Specyfika ludzkiej natury polega na tym, iż umiemy żyć tylko wtedy, gdy patrzymy w przyszłość.”

Te słowa idealnie oddają ducha Dnia Edukacji o NChZJ w Lublinie. Bo właśnie patrzenie w przyszłość z nadzieją, wiara w postęp medycyny, w siłę wspólnoty i w codzienną odwagę chorych sprawiają, iż mimo trudności możemy żyć naprawdę – pełnią życia, razem, wśród swoich.

Iga Stolar