Niemcy
Od czerwca 2026 roku lekarz odbywający specjalizację otrzymuje od 5722 do 7355 euro brutto miesięcznie, czyli w przybliżeniu od 24,6 do 31,6 tys. zł. Specjalista zarabia od 7552 do 9699 euro – 32,4 – 41,6 tys. zł. Pensja starszego lekarza, zbliżonego rangą do polskiego kierownika zespołu lub ordynatora, mieści się w przedziale od 9460 do 10 811 euro, a więc 40,6 – 46,4 tys. zł miesięcznie. Dyżury i gotowość do pracy są rozliczane dodatkowo. Co ciekawe, w niemieckim szpitalu dermatolog, chirurg i psychiatra na tym samym szczeblu kariery mogą mieć bardzo podobną podstawę. Specjalizacja zaczyna mocniej wpływać na dochody dopiero wtedy, gdy lekarz otwiera lub przejmuje praktykę. I tu różnice stają się ogromne. Według niemieckiego urzędu statystycznego średni roczny „reinertrag”, czyli nadwyżka przychodów praktyki nad jej kosztami, wynosił w przypadku gabinetów okulistycznych około 561 tys. euro. Dla praktyk internistycznych było to około 333 tys. euro, laryngologicznych – 311 tys., a ginekologicznych 208 tys. euro. Nie jest to jednak pensja trafiająca w całości do kieszeni lekarza. Z tej kwoty trzeba jeszcze finansować między innymi zabezpieczenie emerytalne, ubezpieczenia oraz inwestycje.
Szwecja
Według danych szwedzkiego urzędu statystycznego lekarz na początkowym etapie szkolenia zarabiał średnio 41,7 tys. koron miesięcznie, czyli około 16,2 tys. zł. W trakcie specjalizacji otrzymywał przeciętnie 58,9 tys. koron – około 22,9 tys. zł. Średnia pensja specjalisty wynosiła natomiast 98 tys. koron, czyli prawie 38,2 tys. zł brutto miesięcznie. Duże znaczenie mają region, doświadczenie i pełniona funkcja. Specjalista kierujący zespołem zarobi więcej niż lekarz bez obowiązków organizacyjnych, ale trudno tu o sytuację, w której dwie osoby wykonujące podobną pracę w publicznych szpitalach otrzymują wynagrodzenia różniące się kilkukrotnie. Prywatne przyjmowanie pacjentów jest możliwe, ale nie stanowi tak istotnego elementu lekarskiego modelu kariery jak w Polsce. Szwedzki specjalista należy do najlepiej zarabiających grup zawodowych, ale jego dochód pozostaje częścią uporządkowanego systemu, a nie rezultatem układania grafiku złożonego z kilku etatów.
