Dlaczego emocje wracają, skoro już wszystko rozumiesz?

spadlaumyslu.com 2 dni temu

Są takie momenty, które potrafią bardzo frustrować.

Dużo już o sobie wiesz. Rozumiesz, skąd bierze się lęk. Widzisz swoje schematy. Umiesz nazwać złość, wstyd, napięcie albo poczucie winy.

A potem przychodzi konkretna sytuacja i ciało reaguje dokładnie tak samo jak wcześniej.

Serce przyspiesza. Głos grzęźnie. Pojawia się zamrożenie. Wewnętrzny krytyk znowu mówi: "nie dasz rady".

I wtedy łatwo pomyśleć: "skoro już to rozumiem, to dlaczego przez cały czas tak reaguję?"

To pytanie jest bardzo ludzkie. Ale odpowiedź rzadko brzmi: "bo robisz coś źle".

Częściej brzmi: sama świadomość jest ważna, ale nie zawsze wystarcza, kiedy reakcja została zapisana głębiej.

Emocje nie zapisują się tylko w logice

Zrozumienie jest ważnym etapem pracy. Często przynosi ulgę, bo pozwala zobaczyć, iż dana reakcja ma swoją historię.

Ale emocje nie mieszkają wyłącznie w logicznym rozumieniu.

Mogą być zapisane także w ciele, układzie nerwowym, podświadomości i dawnych doświadczeniach.

Dlatego głowa może mówić: "jestem bezpieczna", a ciało przez cały czas może reagować tak, jakby zagrożenie było blisko.

To nie jest brak postępu.

To informacja, iż dotykasz warstwy, która potrzebuje czegoś więcej niż samej analizy.

Dlaczego reakcja wraca?

Reakcja może wracać, bo kiedyś miała sens.

Lęk mógł pomagać przewidzieć zagrożenie. Złość mogła chronić granice. Zamrożenie mogło być jedyną dostępną formą przetrwania. Wewnętrzny krytyk mógł próbować uchronić przed oceną, błędem albo odrzuceniem.

Problem zaczyna się wtedy, kiedy mechanizm, który kiedyś pomagał, dziś zaczyna blokować.

Wtedy zamiast pytać siebie z pretensją: "dlaczego ja przez cały czas taka jestem?", można zapytać łagodniej:

co ta reakcja próbuje mi pokazać?

Wewnętrzny krytyk jako stary mechanizm ochronny

Wewnętrzny krytyk potrafi być bardzo głośny.

"Nie dasz rady." "Znowu zawalisz." "Nie zaczynaj." "Nie wychylaj się." "Po co Ci to?"

Naturalnie chcemy go uciszyć. Przekrzyczeć. Udowodnić mu, iż nie ma racji.

Tylko iż czasem pod tym głosem jest coś więcej niż złośliwość.

Czasem jest lęk przed oceną. Czasem lęk przed odrzuceniem. Czasem wspomnienie bólu, który już kiedyś był.

Krytyk może być starym ochroniarzem, który nie zauważył, iż warunki się zmieniły.

Nie trzeba oddawać mu steru. Ale nie zawsze trzeba też z nim walczyć na oślep.

Można zacząć sprawdzać, skąd się wziął i przed czym tak naprawdę próbuje chronić.

Kiedy sama analiza ma swój limit

Analiza pomaga nazwać problem. Pomaga zobaczyć schemat. Pomaga zrozumieć historię reakcji.

Ale jeżeli dana emocja jest zapisana głębiej, sama analiza może nie wystarczyć do zmiany.

Możesz wiedzieć, iż nie ma już zagrożenia, a ciało przez cały czas się spina. Możesz rozumieć, iż krytyk przesadza, a mimo to przez cały czas go słyszeć. Możesz chcieć zaufać sobie, a jednocześnie podważać każdą decyzję.

Wtedy warto zejść głębiej: do emocji, przekonań, zapisów w ciele i dawnych mechanizmów ochronnych.

Nie po to, żeby utknąć w przeszłości.

Po to, żeby przeszłość nie musiała już kierować reakcją od środka.

Co może pomóc?

Pomóc może spokojna, łagodna praca z tym, co pod spodem.

Z pytaniami:

czego ta emocja potrzebuje,
przed czym chroni mnie krytyk,
gdzie ciało przez cały czas czuje zagrożenie,
co zostało zapisane głębiej niż w samej świadomości,
jak odbudować poczucie wartości i zaufanie do siebie.

To nie jest praca przeciwko sobie.

To praca z tym, co kiedyś próbowało pomóc, ale dziś być może nie musi już działać w ten sam sposób.

Kiedy warto sięgnąć po wsparcie?

Warto rozważyć wsparcie wtedy, kiedy czujesz, iż wszystko już rozumiesz, ale przez cały czas reagujesz po staremu.

Kiedy krytyk zabiera Ci spokój. Kiedy ciało reaguje szybciej niż myśl. Kiedy jedna rozmowa pomaga nazwać problem, ale czujesz, iż temat potrzebuje procesu.

W SPA dla Umysłu możesz zapytać o pracę indywidualną albo pakiet 4 sesji. Jest możliwość rozłożenia pakietu na raty 0%, od 180 zł miesięcznie.

Bez presji. Po prostu po to, żeby sprawdzić, czy to jest dobry moment i dobry kierunek.