Brak wody w Oslo – przedsiębiorcy mogą zostać bez pomocy. Co zrobi Twoja firma?

wataha.no 13 godzin temu

Co się stanie, gdy w Oslo nagle zabraknie wody, a toalety przestaną działać, stołówki zostaną zamknięte, a produkcja stanie w miejscu? Brak wody w Oslo to realne zagrożenie, na które dwie trzecie przedsiębiorstw nie ma odpowiedniego planu. Co więcej, połowa firm błędnie zakłada, iż w sytuacji kryzysowej za ich zaopatrzenie odpowie gmina. Norweskie instytucje ostrzegają: przedsiębiorstwa muszą przygotować się na samodzielne funkcjonowanie, zanim dojdzie do awarii.

🇧🇻 Mini lekcja języka norweskiego (bokmål) pod artykułem

Brak wody w Oslo: 2 na 3 firmy nie mają planu na kryzys

Co się stanie, gdy w Oslo nagle zabraknie wody? Dla wielu przedsiębiorstw oznaczałoby to poważne problemy, a choćby całkowite wstrzymanie działalności. Nowe dane pokazują, iż dwie na trzy firmy nie wiedzą, jak poradzić sobie z przerwą w dostawach trwającą dłużej niż osiem godzin. Niepokojące jest również to, iż wiele z nich oczekuje pomocy od gminy, choć w sytuacji kryzysowej priorytetem będą przede wszystkim usługi medyczne i opiekuńcze.

Dwie na trzy firmy nie są przygotowane na brak wody

Wyobraźmy sobie sytuację, w której woda nagle przestaje płynąć w miejscu pracy. Toalety przestają działać, stołówka musi zostać zamknięta, a produkcja zostaje wstrzymana. W takiej sytuacji przedsiębiorca musi gwałtownie zdecydować, jak zapewnić ciągłość działalności.

Problem polega na tym, iż wiele firm w Oslo nie jest przygotowanych na taki scenariusz.

Badanie przeprowadzone przez Urząd ds. Wody i Kanalizacji Gminy Oslo (Vann- og avløpsetaten) wykazało, iż sześć na dziesięć przedsiębiorstw potrzebuje wody do normalnego funkcjonowania. Mimo to dwie trzecie firm nie ma planu postępowania na wypadek, gdyby dostawy wody zostały przerwane na ponad osiem godzin.

Większość przedsiębiorstw nie posiada również pisemnego planu reagowania kryzysowego.

To poważna luka w przygotowaniu na sytuacje nadzwyczajne. Brak wody może bowiem oznaczać nie tylko problemy z higieną, ale także przerwanie procesów produkcyjnych, zakłócenia w świadczeniu usług i straty finansowe.

Czy gmina Oslo zapewni wodę przedsiębiorstwom podczas kryzysu?

Jednym z najbardziej niepokojących wniosków jest przekonanie części przedsiębiorców, iż w razie awarii odpowiedzialność za dostawy wody przejmie gmina. Według przedstawionych danych połowa firm w Oslo uważa, iż to właśnie samorząd zadba o ich zaopatrzenie w sytuacji kryzysowej.

Rzeczywistość wygląda jednak inaczej.

Gmina Oslo określiła już, które obszary będą miały pierwszeństwo w przypadku poważnych problemów z dostawami wody. Na początku kolejki znajdą się pogotowie ratunkowe, usługi zdrowotne i opiekuńcze, opieka domowa oraz świadczenia zdrowotne dla dzieci i młodzieży.

Pozostałe podmioty muszą zadbać o własne przygotowanie.

Tore Kamfjord, dyrektor ds. merytorycznych w Norweskiej Dyrekcji ds. Bezpieczeństwa Społecznego i Gotowości Kryzysowej (DSB), podkreśla, iż przedsiębiorstwa powinny samodzielnie przeanalizować możliwe konsekwencje przerwania dostaw.

Jak zaznacza, brak wody może wpłynąć na zdrowie, higienę, produkcję i funkcjonowanie ważnych obszarów społeczeństwa. Dlatego również sektor prywatny musi zastanowić się, jak poradzi sobie w takiej sytuacji.

Oslo jest szczególnie narażone na problemy z dostawami wody

Ryzyko nie jest wyłącznie teoretyczne. Doświadczenia związane z awarią sieci energetycznej, która dotknęła Hiszpanię i Portugalię wiosną 2025 roku, pokazały, jak silnie współczesne społeczeństwa zależą od sprawnego działania infrastruktury krytycznej.

Gdy zabraknie prądu, konsekwencje mogą wykraczać daleko poza samo zasilanie budynków. Zakłócenia mogą objąć również dostawy wody, łączność i inne istotne usługi.

W 2026 roku przygotowanie na sytuacje kryzysowe ponownie znalazło się wysoko na liście priorytetów norweskich władz. Rząd ogłosił ten rok Rokiem Obrony Totalnej (Totalforsvarsåret), a DSB zachęca przedsiębiorstwa do wzmacniania własnej gotowości, planowania na wypadek utraty kluczowych usług oraz ćwiczenia procedur kryzysowych.

W przypadku Oslo sprawa jest szczególnie istotna. Miasto przez cały czas jest uzależnione od jednego głównego źródła wody.

W projekcie budżetu państwa na 2027 rok rząd podkreśla, iż przerwanie dostaw wody mogłoby mieć poważne konsekwencje dla stolicy, dopóki nie zostanie uruchomione nowe rezerwowe źródło zaopatrzenia. Jego uruchomienie planowane jest na 2028 rok.

Anna-Maria Aursund, dyrektor Urzędu ds. Wody i Kanalizacji Gminy Oslo, zwraca uwagę, iż ostatnie wydarzenia w Europie Południowej oraz nowa krajowa strategia bezpieczeństwa przypomniały, jak bardzo społeczeństwo zależy od infrastruktury, której sprawność często uznaje za oczywistość.

Jej zdaniem zarówno samorząd, jak i przedsiębiorcy muszą przejść od świadomości zagrożeń do konkretnych działań.

TINE przygotowuje się na przerwanie dostaw wody

Niektóre przedsiębiorstwa już uwzględniają ryzyko utraty dostępu do kluczowych zasobów w swoich planach bezpieczeństwa.

Przykładem jest norweski producent żywności TINE. Jens Støvne, dyrektor ds. bezpieczeństwa i gotowości kryzysowej w firmie, informuje, iż przygotowanie na brak wody stało się stałym elementem działań przedsiębiorstwa.

Firma analizuje ryzyko przerwania dostaw podstawowych zasobów, możliwe konsekwencje takich zdarzeń oraz sposoby ograniczenia ich skutków. Działania obejmują analizy, opracowywanie planów kryzysowych i ćwiczenia.

TINE chce również otwarcie dzielić się swoimi doświadczeniami, aby pomóc innym przedsiębiorstwom lepiej przygotować się na podobne zagrożenia.

To istotny sygnał dla całego sektora prywatnego. W przypadku wielu branż dostęp do wody nie jest jedynie kwestią komfortu, ale warunkiem prowadzenia działalności.

Jak przygotować firmę na brak wody?

Przygotowania nie muszą zaczynać się od kosztownych inwestycji. Najważniejszym krokiem jest ustalenie, co dokładnie stanie się z przedsiębiorstwem, jeżeli dostawy wody zostaną przerwane na kilka, kilkanaście lub więcej godzin.

Odin Johannessen, dyrektor Rady Bezpieczeństwa Przedsiębiorstw (Næringslivets Sikkerhetsråd), zauważa, iż wiele firm przez cały czas nie ma pełnej wiedzy o własnych słabych punktach. Woda jest zasobem krytycznym w większości branż, ale często traktuje się ją jako coś, co zawsze będzie dostępne.

Dlatego przedsiębiorstwa powinny:

Zidentyfikować zależności od wody – ustalić, które procesy, urządzenia i usługi przestaną działać w przypadku awarii.
Przygotować pisemny plan kryzysowy – określić odpowiedzialność pracowników, sposób komunikacji i kolejność podejmowanych działań.
Zaplanować ciągłość działalności – przeanalizować, jak długo firma może funkcjonować bez bieżących dostaw i jakie rozwiązania awaryjne są możliwe.
Sprawdzić dostępne zasoby – ocenić możliwości magazynowania wody oraz dostęp do alternatywnych źródeł, jeżeli pozwalają na to warunki i przepisy.
Przećwiczyć scenariusz awarii – sprawdzić w praktyce, czy pracownicy wiedzą, jak postępować i kto podejmuje decyzje.

Urząd ds. Wody i Kanalizacji Gminy Oslo przygotował listy kontrolne oraz poradniki, które mają ułatwić przedsiębiorstwom rozpoczęcie pracy nad własnym planem.

Johannessen podkreśla również, iż planowanie ciągłości działania powinno uwzględniać nie tylko brak wody, ale także przerwy w dostawach energii elektrycznej i niedostępność usług cyfrowych.

Wspólnym elementem tych zagrożeń jest konieczność wcześniejszego przygotowania. Dopiero wtedy firma ma szansę ograniczyć straty i utrzymać najważniejsze funkcje podczas kryzysu.

Plan awaryjny nie jest zbędną formalnością

Dane z Oslo pokazują, iż choćby podstawowe usługi, takie jak dostawy wody, nie mogą być traktowane jako gwarantowane w każdych okolicznościach. Szczególnie niepokojące jest przekonanie, iż w razie kryzysu odpowiedzialność za funkcjonowanie przedsiębiorstwa automatycznie przejmą władze. Plan awaryjny nie jest zbędną formalnością, ale jednym z warunków utrzymania działalności, gdy zawiodą podstawowe usługi.