59% rodziców zauważyło spadek formy psychicznej u dziecka. Nie znaczy to jednak, iż w reakcji zdecydowali się na poszukiwanie porady lub pomocy u specjalisty. Jak wynika z badania „Kondycja psychiczna dzieci i młodzieży w Polsce”, większość dorosłych czuje się dobrze zorientowana o stanie psychicznym dziecka (82%) i deklaruje, iż umie rozpoznać, czy dany problem wymaga dodatkowego wsparcia (66%).
Wśród najczęstszych niepokojących sygnałów ze strony dzieci dorośli wymieniają obniżony nastrój lub jego wahania (38%), nadpobudliwość (28%) i buntowanie się (24%). Ponad jedna trzecia ankietowanych twierdzi również, iż nie wie lub nie jest pewna, jakie sytuacje wymagają wsparcia psychologa, psychiatry czy terapeuty. Na rozejrzenie się dzięki ze strony specjalisty w przypadku obniżonej formy psychicznej u dziecka zdecydował się co 3. ankietowany rodzic (32%).
– Rodzice w bardzo podobnym stopniu deklarują zarówno umiejętność rozpoznawania czy dana sytuacja u ich dziecka wymaga pomocy specjalisty, jak i decydują się na zorganizowanie wizyty u psychologa bądź terapeuty. Warto przy tym pamiętać, iż rodzicielska intuicja, choć pod wieloma względami niezastąpiona, nie jest profesjonalną diagnozą. o ile zauważalne są sygnały, które budzą wątpliwości co do samopoczucia dziecka, warto upewnić się, jakie są jego potrzeby – na przykład poprzez rozmowę z dziećmi o emocjach i o tym, iż istnieje ktoś taki jak specjalista pomagający w odnalezieniu się w emocjonalnym chaosie. Uświadamianie dzieci w zakresie dostępu do profesjonalnego wsparcia zdrowia psychicznego to dodatkowy drogowskaz dla wszystkich rodzica – mówi Diana Rychter, menedżerka ds. badań rynkowych i analiz w Nationale-Nederlanden.
Duzi i mali
Jeśli zastanawiasz się, jakie problemy są najczęściej zgłaszane u specjalistów dziecięcych zdrowia psychicznego, to są nimi: obniżony nastrój lub jego wahania (38%), konflikty z rówieśnikami (29%) i kłopoty z nauką (25%). Ze specjalistycznej wizyty stosunkowo najrzadziej korzystały dzieci z najniższej grupy wiekowej od 3 do 6 lat.
Sami rodzice również korzystali z pomocy specjalisty ze względu na ich dziecko (42%). Większość dorosłych jednocześnie nie zgadza się z twierdzeniem, iż korzystanie z pomocy psychologicznej przez rodzica z powodu dziecka może być powodem do wstydu (71%). W takim przekonaniu trwa jednak wciąż więcej niż co 10. rodzic (13%).
– Wszystko to, co pozwoli nam lepiej odnaleźć się w roli rodzica i zrozumieć potrzeby dziecka albo problemy, z którymi się mierzy, może zadziałać tylko pozytywnie. Niezależnie od wieku, każdy na innym etapie życia posiada odmienne, indywidualne doświadczenie i nie musi wszystkiego rozumieć. Pomoc nie jest oznaką słabości, a troski, chęci dążenia do lepszego jutra – podkreśla Diana Rychter.
*Badanie przeprowadzono metodą CAWI na reprezentatywnej grupie 1012 rodziców dzieci w wieku od 3 do 18 lat w okresie 8-13 sierpnia 2025 roku na zlecenie Nationale-Nederlanden.
Foto: freepik.com
