ADHD a seksualność. Życie intymne dorosłych z ADHD

psychiatraplus.pl 7 godzin temu

W anonimowym badaniu internetowym ponad 1300 dorosłych, zarówno z ADHD, jak i bez tego zaburzenia, odpowiadało na pytania dotyczące życia intymnego. Celem naukowców było lepsze zrozumienie, jak w obu grupach wyglądają funkcjonowanie seksualne i relacje partnerskie.

ADHD a seksualność – co sugerują dotychczasowe badania?

ADHD jest zaburzeniem neurorozwojowym, którego główne objawy obejmują trudności z koncentracją uwagi, nadpobudliwość oraz impulsywność. Może ono wpływać na różne obszary codziennego funkcjonowania, w tym na relacje interpersonalne i seksualność. Tematy te są jednak przez cały czas stosunkowo rzadko podejmowane zarówno w badaniach naukowych, jak i w praktyce klinicznej.

Dotychczasowe badania sugerują, iż osoby z ADHD mogą wcześniej podejmować aktywność seksualną oraz częściej deklarować większą liczbę partnerów seksualnych. W niektórych badaniach obserwowano również rzadsze stosowanie metod zabezpieczających oraz większą częstość występowania infekcji przenoszonych drogą płciową. Osoby z ADHD mogą także częściej zgłaszać trudności w relacjach i niższy poziom satysfakcji ze związku.

Wciąż nie jest jasne, w jakim stopniu obserwowane trudności wynikają bezpośrednio z objawów ADHD. Znaczenie mogą mieć również często współwystępujące objawy lękowe i depresyjne oraz inne czynniki psychologiczne i społeczne.

Dlaczego nuda częściej dotyka osoby z ADHD?

Jak badano seksualność osób z ADHD?

Badanie miało formę anonimowej ankiety internetowej, w której wzięło udział 1466 osób, głównie z Kanady, Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych. Ostatecznie do analizy włączono 1392 uczestników. Z głównej analizy wyłączono osoby niebinarne, ponieważ ich odpowiedzi autorzy zamierzali omówić w odrębnej publikacji.

Kwestionariusz obejmował 34 pytania podzielone na cztery części. Pierwsza dotyczyła danych demograficznych i klinicznych: wieku, płci, diagnozy ADHD, stosowanego leczenia farmakologicznego oraz nasilenia objawów ADHD, ocenianego dzięki skali ASRS (Adult ADHD Self-Report Scale). Druga część odnosiła się do funkcjonowania seksualnego w stałych związkach, w tym aktywności seksualnej i wierności partnerskiej. Trzecia obejmowała historię seksualną uczestników, czyli wiek inicjacji, liczbę partnerów, doświadczenia zdrady, stosowanie antykoncepcji oraz przebyte choroby przenoszone drogą płciową. Czwarta część dotyczyła zainteresowań i praktyk seksualnych, takich jak korzystanie z pornografii, masturbacja, sexting oraz indywidualne preferencje seksualne.

Ankieta była dostępna w języku angielskim, a udział w niej był dobrowolny i anonimowy. Formularz pozostawał otwarty przez trzy miesiące i był rozpowszechniany między innymi za pośrednictwem organizacji wspierających osoby z ADHD. Zebrane dane poddano analizie statystycznej z wykorzystaniem modeli regresji. Badacze chcieli w ten sposób ocenić, w jakim stopniu wiek, płeć, nasilenie objawów ADHD oraz współwystępujące zaburzenia, takie jak lęk i depresja, wiążą się z jakością relacji i satysfakcją seksualną.

Kto wziął udział w badaniu?

Spośród 1392 osób objętych analizą 541 (38,9%) miało zdiagnozowane ADHD.

W tej grupie często występowały zaburzenia współwystępujące: 39% badanych miało diagnozę zaburzeń lękowych lub depresji. Nieco ponad połowa osób z ADHD (51,8%) deklarowała regularne przyjmowanie leków przepisanych na to zaburzenie. Większość wszystkich uczestników (71%) określiła się jako osoby heteroseksualne. Warto zaznaczyć, iż w grupie z ADHD orientacja seksualna była wyraźnie bardziej zróżnicowana.

Kobiety otrzymują diagnozę ADHD rzadziej i w znacznie późniejszym wieku

ADHD a związki i satysfakcja z relacji

Osoby z ADHD rzadziej pozostawały w stałych związkach.

Te, które w nich były, współżyły z partnerem równie często jak osoby bez ADHD, jednak oceniały swoją relację i bliskość emocjonalną jako mniej satysfakcjonujące. Co ciekawe, u osób z ADHD zadowolenie ze związku słabiej wiązało się z satysfakcją seksualną. Oznacza to, iż udana relacja w mniejszym stopniu przekładała się u nich na udane życie seksualne.

Seksualność osób z ADHD: jak objawy ADHD wpływają na życie intymne, relacje romantyczne oraz praktyki seksualne. Obejrzyj wykład z przeglądem badań.

Życie intymne osób z ADHD: inicjacja seksualna, liczba partnerów, antykoncepcja i bezpieczeństwo

Różnice w historii seksualnej były najwyraźniejsze u kobiet.

Kobiety z ADHD rozpoczynały współżycie nieco wcześniej niż kobiety bez ADHD (średnio w wieku 16,3 vs 17,1 roku). Miały również więcej partnerów w ciągu życia. Częściej też deklarowały zdrady i romanse pozazwiązkowe. U mężczyzn tych różnic nie stwierdzono.

Kobiety z ADHD częściej rezygnowały z antykoncepcji, co zwiększa ryzyko niezamierzonej ciąży i infekcji. W całej grupie z ADHD częściej występowały także choroby przenoszone drogą płciową. Co najmniej jedną taką infekcję przebyło 24,4% osób z ADHD wobec 19,3% osób bez tego zaburzenia, a najczęściej zgłaszaną była chlamydioza.

Wśród osób, które przyznały się do niewierności, uczestnicy z ADHD znacznie częściej wskazywali określone przyczyny. Najsilniej odróżniały ich od pozostałych: słaba kontrola impulsów, działanie alkoholu, potrzeba silnych wrażeń oraz poczucie niezrozumienia przez partnera.

Preferencje i fantazje seksualne osób z ADHD

Osoby z ADHD oglądały pornografię z podobną częstotliwością jak pozostali uczestnicy. Częściej natomiast angażowały się w cyfrowe formy aktywności seksualnej, takie jak sexting, cyberseks, seks przez telefon czy poszukiwanie osób partnerskich w aplikacjach randkowych (50,5% vs 42,7%).

Grupa z ADHD wykazywała też szerszy i bardziej nietypowy zakres zainteresowań seksualnych. Osoby te częściej praktykowały lub chciały wypróbować uległe i dominujące odgrywanie ról, bondage, seks z nieznajomym oraz udział w imprezach i klubach erotycznych. Szczególnie wyraźnie było to widoczne u kobiet. Kobiety z ADHD znacznie częściej niż kobiety bez ADHD realizowały śmiałe fantazje seksualne, na przykład seks w trójkącie lub z nieznajomą osobą.

Kiedy przeszłość wpływa na intymność: trauma, narcyzm i zachowania seksualne

Seksualność w ADHD: ograniczenia badania. Jak interpretować wyniki?

Do mocnych stron badania należą duża liczebność próby oraz uwzględnienie wielu istotnych czynników, takich jak wiek, płeć, nasilenie objawów ADHD i zaburzenia współwystępujące. Autorzy wskazują jednak również na kilka ograniczeń, które należy brać pod uwagę przy interpretacji wyników.

Po pierwsze, wszystkie dane pochodziły z deklaracji samych uczestników. Diagnozy ADHD ani innych zaburzeń nie były weryfikowane klinicznie. Forma ankiety internetowej nie pozwala natomiast uzyskać tak pogłębionych informacji jak wywiad prowadzony bezpośrednio przez badacza.

Po drugie, znaczenie mógł mieć czas przeprowadzenia badania. Ankieta była zbierana w trakcie pandemii COVID-19. Mogło to wpłynąć zarówno na bieżące życie intymne uczestników, jak i na to, w jaki sposób oceniali swoje wcześniejsze zachowania.

Po trzecie, w kwestionariuszu zabrakło pytań o inne czynniki, które mogą wpływać na funkcjonowanie seksualne, takie jak zaburzenia snu, zaburzenia odżywiania czy przyjmowanie leków innych niż stosowane w leczeniu ADHD.

Wreszcie, satysfakcję ze związku i życia seksualnego oceniano dzięki ogólnych pytań. Nie uwzględniano bardziej szczegółowych aspektów, na przykład konkretnych dysfunkcji seksualnych. Autorzy podkreślają zatem potrzebę dalszych badań, które pozwolą dokładniej opisać ten obszar.

Wyniki opublikowano w czasopiśmie International Journal of Environmental Research and Public Health.

Dwa oblicza ADHD: działanie bez hamulca i niemożność ruszenia z miejsca


Idź do oryginalnego materiału