2462. Gry planszowe i karciane poszły na przysłowiowy ruszt

na-sciezkach-codziennosci.blogspot.com 1 dzień temu
Graliśmy z dzieciakami na świetlicy środowiskowej w gry planszowe i towarzyskie. Nie żadne tam komputerowe z ogłupiającą, deliryczną muzyczką, ale takie, którym towarzyszyły autentyczne krzyki to radości, to zawodu. Wiecie, stare poczciwe "kalambury", bierki, "Piotruś", "statki", "Super Farmer", "Pełny kurnik", "Wirus", czy też "Daję słowo". Na początku myślałam, iż to nie przejdzie, iż dzieciaki wychowane już w XXI wieku będą się nudzić. Bo nie ma muzyki, bo nie ma automatycznej interakcji. Czyli czegoś, co jednak przyciąga młodego człowieka i naładowywuje jego endorfiny. Jest za to kooperacja i czekanie, albo na porażkę, albo na zwycięstwo.
W takim "Piotrusiu" nie decyduje strategia, ale szczęście do wylosowanej karty. Albo będziemy mieć parę, albo nie. Jednak "Super Farmer", "Pełny kurnik" i "Wirus" w dużej części opierają się i na jednym, i na drugim. Czasami już, już czujemy się zwycięzcami, wystarczy jednak jeden niesprzyjający rzut lub jedna nieprzychylna karta i już musimy zaczynać od nowa. Z kolei w kalambury, "Statki", "kółko i krzyżyk", czy też bierki możemy grać nie posiadając żadnych specjalnych atrybutów. Moje pierwsze bierki to były zapałki, z czego niektóre były złamane w połowie, bądź miały ułamane główki. A zabawy i śmiechu dawały nie mniej, niż gry na konsole.
Bardzo ciepłe wspomnienie z dzieciństwa mam w stosunku do gry "Super Farmer". W czwartej klasie szkoły podstawowej uczyła mnie bardzo mądra matematyczka. Jej mądrość nie wynikała jednak ze posiadanej wiedzy, ale ze sposobu zaangażowania ucznia w myślenie matematyczne. Pamiętam, iż to był ostatni dzień przed zimową przerwą świąteczną, tzw. wigilia szkolna wraz z jasełkami. Chociaż matematyka była na pierwszych dwóch lekcjach, to pani Basia nie kazała nam otwierać książek i zeszytów, ani nie pisała na tablicy żadnych rachunków. Wyjęła z torebki dwie gry: "Memory" oraz "Super Farmer" i podzieliła nas na dwie grupy: pierwsza to byli czwartoklasiści, a druga piątoklasiści. Przez jedną godzinę graliśmy w "Memory", ćwicząc swoją pamięć, a przez drugą w "Super Farmera", ćwicząc strategię i logiczne myślenie. A pani matematyczka chodziła pomiędzy jednym stolikiem a drugim i pomagała nam w naszych zmaganiach. Niby taka mała zmiana, a zapadła mi w pamięć. Bardzo bym chciała, aby moje dzieciaki też miały takie piękne wspomnienia.
Idź do oryginalnego materiału